Οδοιπορικό στην έρημο του Σινά (μέρος δεύτερο)… Μουσικός Σύνδεσμος Λακωνίας «Πέτρος ο Πελοποννήσιος»

00

Μουσικός Σύνδεσμος Λακωνίας

«Πέτρος ο Πελοποννήσιος»

Οδοιπορικό στην έρημο του Σινά

(μέρος δεύτερο)

         «…Ἆρ’ οὖν τοῖς ποιηταῖς ἡμῖν μόνον ἐπιστατητέον καὶ
προσαναγκαστέον τὴν τοῦ ἀγαθοῦ εἰκόνα ἤθους ἐμποιεῖν
τοῖς ποιήμασιν… τὸ κακόηθες τοῦτο καὶ ἀκόλαστον καὶ ἀνελεύθερον καὶ ἄσχημον μήτε ἐν εἰκόσι ζῴων μήτε ἐν οἰκοδομήμασι μήτε ἐν ἄλλῳ μηδενὶ δημιουργουμένῳ ἐμποιεῖν… ἀλλ’ ἐκείνους ζητητέον τοὺς δημιουργοὺς τοὺς εὐφυῶς δυναμένους ἰχνεύειν τὴν τοῦ καλοῦ τε καὶ εὐσχήμονος φύσιν…»

Πλάτων, Πολιτεία, 401b-401c

         Ένας τέτοιος ευφυής δημιουργός υπήρξε ο συντοπίτης μας συνθέτης Πέτρος που μέσα από το έργο του ίχνευσε το κάλλος του Δημιουργού και το προσέφερε στην υπηρεσία της εκκλησίας προς δόξα Του.

         Κυριακή πρωί μετά την λειτουργία, ανάμεσα στα αρχέγονα βράχια που ταξίδευαν τη σκέψη μας ίσα πίσω στην εποχή της δημιουργίας, πίναμε καφέ με τους καλογέρους του μοναστηριού και κόσμο πολύ που είχε έρθει να προσκυνήσει την Αγία στη χάρη της. Η προσμονή μεγάλη για την πανηγυρική ακολουθία που θα άρχιζε νωρίς το απόγευμα.

         Μαζευτήκαμε στο μικρό αρχονταρίκι στην πτέρυγα όπου βρίσκονται τα κελιά των προσκυνητών για μια μικρή πρόβα και συζήτηση ψαλτική. Μαζί μας και ο Γιώργος. Ένας εξαίρετος νέος επιστήμονας, ευγενής και όχι ευγενικός, που τον συναντήσαμε στο μοναστήρι για πρώτη φορά μα ήταν σαν να γνωριζόμασταν χρόνια. Έτσι είναι η ψαλτική, εν ενί στόματι και μιά καρδία. Έτσι το θέλει και ο Κύριος «ου γάρ εισιν δύο η τρεις συνηγμένοι εις το εμον ονομα, εκει ειμι εν μέσω αυτων» (Ματθαίος, κεφ. 18, στ. 20.)

         Η χορωδία που συγκροτήσαμε είναι χορωδία αναλογίου, όχι συναυλιών. Ερμηνεύοντας μόνο συνθέσεις κλασσικών μελοποιών θα επιχειρούσαμε για πρώτη φορά, εκεί στο Μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στο όρος Σινά, να αναμορφώσουμε την πατριαρχική παράδοση αιώνων που θέλει τα αναλόγια να συγκροτούνται από τον πρωτοψάλτη, δυο – τρείς δομεστίκους και έναν – δυό ισοκράτες. Δικός μας πρωτοψάλτης ο κ. Τζανάκος Παναγιώτης, ο πρώτος ψάλτης της Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης. Κι από κοντά όλοι οι υπόλοιποι, νέοι στα αναλόγια και νεαροί στην ηλικία, με ύφος δωρικό και πολίτικο ζητούσαμε να αποκαλύψουμε τον διδάσκαλο Πέτρο σε τούτη την άγονη γη.

         Ο αρχιερέας από τους Αγίους Τόπους, ο Ιουρδάνου Θεοφίλακτος, έβαλε Ευλογητός κι ύστερα με κατάνυξη σε ρυθμό γοργό καθώς της πρέπει της ερήμου, ξεκινήσαμε να ψάλλουμε τα Ανοιξαντάρια. Και ακολούθως το Κύριε εκέκραξα και τους ύμνους της Αγίας. Ο ναός γεμάτος προσκυνητές κι ολόφωτος απ’ τα  περίτεχνα καντήλια κρεμασμένα από την οροφή και τους πολυελέους που έφεγγαν με μελισσοκέρια. Ρεύμα δεν υπάρχει παρά μόνο στα φωτιστικά των αναλογίων κι αυτό για να εξυπηρετούνται οι ηλικιωμένοι Σιναϊτες καλόγεροι. Όλα απέπνεαν άρωμα παλαιικό. Ο ναός, τρίκλητη βασιλική χωρίς τρούλο, στέκει εκεί ίδιος κι απαράλλαχτος σε συνεχή λειτουργία από τον 5ο αιώνα, τα χρόνια που τον έκτισαν οι αυτοκράτορες. Οι δώδεκα κολώνες – έξι και έξι που ορίζουν τα τρία κλίτη – σηματοδοτούν τους δώδεκα μήνες του χρόνου κι εντοιχισμένα μέσα τους λείψανα αγίων που γιορτάζουν στο κάθε μήνα.

         Ο εσπερινός συνεχίστηκε στην ακροβασία του χώρου και του χρόνου μέχρι το δι’ ευχών. Μας πλησίασε ο Δικαίος και φανερά συγκινημένος απευθύνθηκε στον χοράρχη μας: «Να ξέρατε πόσο πίσω στο χρόνο με πήγατε σήμερα…» Μόλις εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιήσαμε πως για πρώτη φορά ψάλλαμε όλοι μαζί. Τα κοινά ακούσματα και η γνήσια αγάπη δεν χρειάζονται πρόβες για να ομοφωνήσουν…

         Την επαύριο, όρθρου βαθέως, η πανάρχαια εκκλησία αντιφωνούσε τον αργό πολυέλεο Δούλοι Κύριον σε ήχο πλάγιο του πρώτου, σύνθεση του συντοπίτη μας Λακεδαιμόνιου μουσικού κι αργότερα η δοξολογία σε ήχο τέταρτο. Η θεία λειτουργία ξεκίνησε με σύνθεση του διδασκάλου Πέτρου και τελείωσε με δική του. Βγήκαμε από το ναό για τη λιτανεία της εικόνας και των λειψάνων της Οικοδέσποινας. Περάσαμε εμπρός από την καταπράσινη Αγία Βάτο, την ίδια εκείνη Βάτο την «καιομένη καί μή καταφλεγομένη», πάντοτε κάτω από το όρος όπου ο Θεός παρέδωσε το νόμο στον Μωυσή.

         Το πέρας της πανηγύρεως μας βρήκε συγκινημένους. Οι ευχές για τα χρόνια πολλά ουσιαστικές, η χάρη της Αγίας αποκαλυπτικά έντονη. Στη μεσημβρινή εόρτια τράπεζα η χορωδία έψαλλε το Άξιον εστί σε ήχο πλάγιο του πρώτου εναρμόνιο από την πατριαρχική παράδοση και κάπως έτσι ολοκλήρωσε την ψαλτική παρουσία της στο Θεοβάδιστο Όρος Σινά… (συνεχίζεται)

Ευάγγελος Θεοδώρου

Πρόεδρος

 

 

 

0 1 2 4 5 6 7 8 9 10 10α 10αα 10ααα

 

ΔΕΊΤΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ (ΚΛΙΚ ΕΔΩ)