Με μάσκα οξυγόνου η εστίαση… Έτοιμες να βάλουν λουκέτο οι επιχειρήσεις

Οι επιχειρηματίες του κλάδου αγωνιούν για την επόμενη ημέρα. Στο τραπέζι των συζητήσεων τις τελευταίες ημέρες έπεσε από την πλευρά της κυβέρνησης η πρόταση για επαναλειτουργία της εστίασης, αλλά μόνο σε εξωτερικούς χώρους με θερμαντικά σώματα, για την απόκτηση των οποίων «τρέχει» και πρόγραμμα επιδότησης.

Όμως, η συγκεκριμένη πρόταση δεν ικανοποιεί τους επιχειρηματίες της εστίασης. Κάποιοι το θεωρούν απλώς ένα ημίμετρο και άλλοι απαντούν κατηγορηματικά «όχι». Προτιμούν να μην ανοίξουν καθόλου, μέχρι να ληφθούν οριστικές αποφάσεις.

Το restart, αξιοποιώντας μόνο τους εξωτερικούς χώρους δεν εξυπηρετεί σε κάτι, όπως υποστηρίζουν και προσθέτουν ότι «είμαστε στο σημείο μηδέν».

Μετά τα δύο lockdown η επόμενη ημέρα είναι δυσοίωνη. Έρευνες αποτυπώνουν ότι η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη και αποκαρδιωτική, αφού σχεδόν το 45% των επιχειρήσεων εστίασης βρίσκονται στο… φάσμα του λουκέτου, καθώς αρκετές από αυτές ίσως δεν μπορέσουν να ξανανοίξουν όταν ανάψει το «πράσινο φως» ή και να ανοίξουν δεν θα αντέξουν τα δυσβάστακτα οικονομικά «βάρη» που έχουν δημιουργηθεί εξαιτίας της κρίσης της πανδημίας.

Λουκέτα…

Σε Κολωνάκι, Γκύζη, Ψυρρή, ήδη προσμετρώνται λουκέτα με πολλά άδεια καταστήματα ή με την ταμπέλα «ενοικιάζεται» να κυριαρχεί, ενώ και στα προάστια της Αττικής, σε Κηφισιά, Χαλάνδρι, Χολαργό η εικόνα είναι ανάλογη. Πάνω από 50 καταστήματα έκλεισαν και στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, ενώ συνολικά στις αγορές διάφορων περιοχών της Ελλάδας, υπάρχει πρόβλημα. Ο τζίρος του κλάδου συνολικά δε, έχει καταποντιστεί: σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το δεύτερο τρίμηνο του 2020 χάθηκε το 57% του τζίρου της, ενώ και το τρίτο τρίμηνο έχασε το 51%.

Μέσα σε αυτό το «σκηνικό», η λειτουργία της εστίασης με τη λογική του «μόνο έξω», όπως λένε εκπρόσωποι του κλάδου, δεν μπορεί να βοηθήσει. Μιλώντας στο enikonomia.gr, τονίζουν ότι «σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αναπληρώσει χαμένους κύκλους εργασιών και να φέρει κέρδη. Αντίθετα μόνο επιπλέον κόστος και ζημίες θα έφερνε ένα τέτοιο μέτρο”.

Και ναι, η προστασία του υπέρτατου αγαθού της υγείας είναι πάνω από όλα, όμως η φτώχεια και η απόγνωση πώς μπορεί να μην επηρεάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό το ανοσοποιητικό μας σύστημα;