Σάλος με Καμπουράκη που θα εκφωνήσει τον Πανηγυρικό της 17ης Μαρτίου στην Αρεόπολη

Ουκ ολίγες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η επιλογή του γνωστού δημοσιογράφου και συγγραφέα, Δημήτρη Καμπουράκη, να εκφωνήσει τον πανηγυρικό λόγο, κατά τον αυριανό εορτασμό της επετείου της 17ης Μαρτίου 1821 στην Αρεόπολη. Ο λόγος είναι το βιβλίο «Μια σταγόνα Ιστορία: Αγγελικές και σατανικές μορφές στο τιμόνι των ανθρώπινων πληθυσμών», που είχε εκδώσει ο Δ. Καμπουράκης το 2003 και στο οποίο ο ίδιος περιγράφει με άκρως απαξιωτικούς -και σε κάποιες περιπτώσεις υβριστικούς- χαρακτηρισμούς, τη μορφή και τη δράση του Π. Μαυρομιχάλη και των Μανιατών οπλαρχηγών. Από το «παραλήρημα» του Καμπουράκη δεν ξεφεύγει ούτε η Αρχαία Σπάρτη, κατά της οποίας εξαπολύει μύδρους και εμετικές εκφράσεις.

Ακολουθούν μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το αμφιλεγόμενο βιβλίο:

«“παραδόπιστοι” Μανιάτες» (σελ.395)

«Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης από το διπλανό Λιμένι, που είχε τον πύργο του, απαίτησε λύτρα για να επιτρέψει την εκφόρτωση» (σελ. 396-7)

«Στις 17 του Μάρτη καταλαμβάνεται η Καλαμάτα από τον Πετρόμπεη» (σελ. 397)

«Σαν μπήκαν οι δικοί μας στην Τριπολιτσά, έσφαξαν οχτώ χιλιάδες γυναικόπαιδα. Όχι πολεμιστές ή άνδρες, αλλά γυναίκες και παιδιά. Τη διαταγή για τη γενική σφαγή έδωσαν ο Κολοκοτρώνης και η Μπουμπουλίνα παρακαλώ. Σφάξανε κι όλους τους Εβραίους. Το πλιάτσικο πήγε σύννεφο. Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης έστειλε από την Τριπολιτσά στο σπίτι του στη Μάνη δύο καμήλες και είκοσι μουλάρια φορτωμένα με χρυσά και ασημένια λάφυρα. Σκότωσαν με την ψυχή τους, βίασαν Τουρκάλες μέχρι που βαρέθηκαν» (σελ. 397-400)

«Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης παίρνει τους Μανιάτες του και αποσύρεται στη Μάνη χολωμένος, επειδή ο Κολοκοτρώνης έχει ονομαστεί αρχιστράτηγος» (σελ. 404)

«Τρεις ήταν οι μεγάλες στρατιωτικές προσωπικότητες της Επανάστασης. Ο Κολοκοτρώνης στο Μοριά, ο Ανδρούτσος στην Ανατολική Ρούμελη και ο Καραϊσκάκης στη Δυτική Ρούμελη» (σελ. 407)

«Η δημοκρατική Αθήνα άφησε μυριάδες μαρτυρίες του περικαλλούς πολιτισμού της, ενώ η  στρατοκρατορική κοινωνία της Σπάρτης δεν άφησε σχεδόν τίποτα. Η γνώση μας περιορίζεται στον Καιάδα, που πετούσαν τα ανάπηρα παιδιά» (σελ. 56,57)

«“Μέλανας ζωμός”, ένα φρικτό ζουμί από ξίδι, αίμα και μικρά κομμάτια κρέας….διαβόητη ήταν επίσης η συνήθεια των Σπαρτιατών πριν τη μάχη να τρώνε ο καθένας κάμποσα κρεμμύδια και να πίνουν λίγο κρασί. Το έκαναν βέβαια για να ανεβάζουν την πίεση και την αδρεναλίνη τους, η μπόχα όμως που έβγαινε από τις σιδηρόφρακτες φάλαγγες τους θα πρέπει να ήταν φοβερή γιατί ήταν ξακουστή. Κάτι σαν αστικό λεωφορείο της Αθήνας το καλοκαίρι» (σελ. 231)

«Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν ένα υπόδειγμα πολυεθνικού κράτους» (σελ. 363-365)…

Όλα τα παραπάνω γράφει ο Δ. Καμπουράκης στο βιβλίο του, το οποίο είχε κάνει «ράλι» πωλήσεων την εποχή της κυκλοφορίας του. Αυτός ο άνθρωπος, λοιπόν, θα είναι ομιλητής αύριος στην Αρεόπολη, αναφερόμενος σε μία ιστορία, που ουσιαστικά, τη θεωρεί περιθωριακή και τη στέλνει «στο πυρ το εξώτερον»… Όλοι αναρωτιούνται με ποια κριτήρια προκρίθηκε η συγκεκριμένη επιλογή. Τα συμπεράσματα δικά σας…

ΥΓ. Σχετικό «αφιέρωμα» στον Δ. Καμπουράκη δημοσίευσε προ ημερών και η εφημερίδα «Δημοκρατία».

Του Χρήστου Πετρούλια και το lakonikos.gr

Παράλληλα ο Παναγιώτης Λιάκος που ανέδειξε το θέμα σε άρθρο του στην εφημερίδα Δημοκρατία αναφέρει. 

Ο Δημήτρης Καμπουράκης θα εκφωνήσει πανηγυρικό στη Μάνη για την Εθνεγερσία. Τα ύστερα του κόσμου, δηλαδή

Η Επανάσταση του 1821, στην τιμημένη γη της αδούλωτης Μάνης, ξεκίνησε νωρίτερα από την 25η Μαρτίου. Στις 17 Μαρτίου του ιδίου έτους οι πρόκριτοι και οι ένοπλοι Μανιάτες συγκεντρώθηκαν στην Αρεόπολη, ύψωσαν σημαία επαναστατική, κήρυξαν τον πόλεμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και έδωσαν όρκο νίκης ή θανάτου. Φέτος, στην Αρεόπολη, στους επίσημους εορτασμούς, έπειτα από την αναπαράσταση της ορκωμοσίας των μανιάτικων οικογενειών, την οποία θα κάνουν μαθητές λυκείων από τα λύκεια της Μάνης, ο Δημήτρης Καμπουράκης, ο γνωστός δημοσιογράφος και συγγραφέας, θα εκφωνήσει τον πανηγυρικό της ημέρας! Τι θα πει άραγε; Ισως κάποιο απόσπασμα από το βιβλίο του «Μια σταγόνα Ιστορία», το οποίο είχε κάνει ράλι πωλήσεων την εποχή της κυκλοφορίας του. Ας θυμηθούμε τι έλεγε ο κ. Καμπουράκης στις σελίδες 56 & 57: «Η δημοκρατική Αθήνα άφησε μυριάδες μαρτυρίες του περικαλλούς πολιτισμού της, ενώ η στρατοκρατική κοινωνία της Σπάρτης δεν άφησε σχεδόν τίποτε. Η γνώση μας περιορίζεται στον Καιάδα, που πετούσαν τα ανάπηρα παιδιά, στον Ευρώτα, που έκαναν μπάνιο, στις καλαμωτές που κοιμόντουσαν…»

Ρεπούση

«…στο μέλανα ζωμό που έτρωγαν και στο ‘ή ταν ή επί τας’ που έλεγαν οι Σπαρτιάτισσες στους πολεμιστές γιους τους που έφευγαν για τη μάχη». Στη σελίδα 363 του ιδίου πονήματος το πνεύμα της γραφής του Καμπουράκη έχει μια… αύρα που παραπέμπει στα ανατολίτικα πατσουλιά με τα οποία έχει πασπαλιστεί η ρεπουσική ανάγνωση της ιστορίας. Ιδού τι πιστεύει για την Οθωμανική Αυτοκρατορία εκείνος που θα εκφωνήσει τον πανηγυρικό για την Εθνεγερσία:

«Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν ένα υπόδειγμα πολυεθνικού κράτους, καμία εθνότητα δεν κυριαρχούσε, παρά τις περί αντιθέτου αντιλήψεις μας. Υπήρχαν Τούρκοι, Ελληνες, Αρμένιοι, Κούρδοι, Βούλγαροι, Σέρβοι, Εβραίοι, Αραβες, Σύριοι, Αιγύπτιοι και δεκάδες άλλες εθνότητες. Τα μόνα που έπρεπε να δέχονται όλοι ανεξαιρέτως οι κάτοικοι της αυτοκρατορίας ήταν το ισλάμ και ο σουλτάνος με τη διοίκησή του».

Κρίμα, δηλαδή, που χαλάσαν οι Μανιάτες τέτοιο υποδειγματικό «μαγαζί», επαναστατώντας…

Τέλος οι Αντιδράσεις αρκετών Λακώνων και Μανιατών είναι πάμπολλες.