Σπαρτιάτες…Λάκωνες…Βάλτε ΣΤΟΠ στην αυτοχειρία

Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο από τον τίτλο του συγκεκριμένου αρθρου που να μιλάει στο ακουσμα μιας ακόμη αυτοχειριας νεαρού συμπολίτη μας.

Ούτε μπορώ να μπω να μετρήσω δημοσιογραφικά ποια είναι σε αριθμο.

Οι ανθρώπινες ψυχές δεν έχουν μονάδα μέτρησης και δεν περικλείουν κανένα αριθμο.

Σίγουρα όμως  περικλείει αισθήματα. Πόνου και θλίψης για τους οικείους, απορίας και λύπης για τους υπολοιπους.

Δεν μπορώ να ακούω πια… Την ίδια καραμέλα σε κάθε αυτοχειρια. Ήταν έτσι, είχε προβλήματα, του έτυχε εκείνο, έπαθε το άλλο. Δεν μπορώ να μένω αδιάφορος σε κάθε άκουσμα πώς η Σπαρτη έχει πρόβλημα καταθλιψης. Ότι η πώληση ηρεμιστικών και ψυχοφαρμακων είναι σε υψηλά επίπεδα.

Που όλα αυτά; Στην Σπάρτη; Στην γη που έζησαν περιφανοι Σπαρτιάτες… ΕλευθεροΛακωνες!!!

Η Σπαρτη έχει ψηλά τον πήχη της περιφανιας της δόξας της δίψας για ζωής.

Και βλέπουμε το σήμερα…γκρίζο…μην πω μαύρο. Βλέπουμε σαν απλοί παρατηρητες τον μαρασμό και την ψυχολογική κατάπτωση που περιβάλλει το συνολο.

Μιας κοινωνίας που παρακμάζει σε ένα σήμερα που δεν μας αξίζει.

Σε ένα αύριο που δεν θα έχει καμία ελπίδα στην επόμενη γενιά.

Και όλα αυτά το ξανά γραφω… Που στην Σπαρτη;

Πρέπει να μπει ένα ΣΤΟΠ σε όποιο σήμα ανθρωπου που δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Στο σημερα που δεν μπορεί να βλέπει το αυριο.

Και όσο δεν βλέπω τις οποίες αρχές εάν υπάρχουν να ανακόψουν την μάστιγα της εποχής θα πρέπει η ίδια η κοινωνία να αμυνθεί σε οποίον αορατο εχθρο με αφετηρία τα άδυτα της ψυχής του καθενός.

Να πούμε ΣΤΟΠ ως Σπαρτιατική κοινωνία στην αυτοχειρια.

Εις μνημη σε όσους εφυγαν!

Γιάννης Παυλακος