Σταύρος Αργυρόπουλος: Καθολική Διαλογή στη Πηγή σε 6 ρεύματα !

January 13, 2016

Αξιότιμες κυρίες, κύριοι,

Είναι ώριμος ο χρόνος να καταθέσω και γραπτώς προς όλους μας συνοπτικά κάποιες σκέψεις, δράσεις, αποτελέσματα και στόχους με αφορμή την συνέντευξη τύπου την Τρίτη 12/01/2016.

Από την περιοχή της Σπάρτης ορμόμενος, εκπρόσωπος της Λακωνικής Βιοενεργειακής Α.Ε. πολυμετοχικής εταιρείας με όραμα και στόχους την “αυτοδιαχείριση” των αποβλήτων των ίδιων των παραγωγών- πολιτών, και Δημοτικός Σύμβουλος με την συμπολίτευση στο Δήμο Σπάρτης, συνυπεύθυνος σχεδιασμού του προγράμματος 6 ρεύματα αποβλήτων στο Δήμο Σπάρτης με καθολική Διαλογή στη Πηγή και εφαρμογή συστήματος αποκομιδής πόρτα- πόρτα έχω να καταθέσω τα ακόλουθα.

Τα απόβλητα ανήκουν στον πολίτη (πληρωμένα τόσο σαν υλικό καθώς επίσης και το όποιο κόστος ανακύκλωσης που του χρέωσε ο κατασκευαστής -παραγωγός μέσω ενός συλλογικού ή ατομικού συστήματος εναλλακτικής διαχείρισης) αυτό εύχομαι να μην το αμφισβητεί κανένας. Η κοινωνική έμπρακτη συμμετοχή είναι πράξη. Εδώ και 4,5 χρόνια εκατοντάδες πολίτες, οργανωμένα, νόμιμα εκτρέπουν εκατοντάδες, υψηλής ποιότητας ανακυκλώσιμα υλικά προς την βιομηχανία της ανακύκλωσης με ότι αυτό συνεπάγεται, μέσω ενός ΝΟΜΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ που ως γνωστόν σε κάποιους δεν αρέσει, αλλά είναι ένα νομικό πρόσωπο σε τοπική βάση φτιαγμένο από δημότες-πολίτες και όχι από εργολάβο. Τα ερωτήματα πολλαπλά μετά το δεδομένο της ιδιοκτησίας που είναι ξεκάθαρο:

Εταιρείες

(εταιρικές μορφές) πολιτών εκτρέπουν τα “καθημερινά προϊόντα τους”

Επιτρέπεται?

Χρειάζεται να έχουν παράξει την οποιαδήποτε εγγυημένη ποσότητα και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (??!!) αλλιώς θα χρηματο-τιμωρηθούν?

Η σύμπραξη ενός τέτοιου κοινωνικού σχήματος επιχειρηματικότητας με τον Δήμο (του) είναι μια μορφή ΣΔΙΤ ή Σύμπραξη Δημοσίου και κοινωνικού Φορέα, άρα ΣΔΙΚοιΤ.

Ο αναφαίρετος Δημοτικός έλεγχος κατά πρώτον αυτών των κοινωνικών δράσεων οδηγεί σε αυτονόητα θεμελιώδη κίνητρα αειφόρου συμπεριφοράς και σίγουρα απτού οικονομικού οφέλους από τους εμπλεκόμενους.

Αναφαίρετο είναι φυσικά και το δικαίωμα μιας Δημοτικής Αρχής να διαχειρίζεται εκείνα τα απόβλητα- υλικά- προϊόντα πολιτών που ΕΛΕΥΘΕΡΑ προτιμούν να επιλέξουν την Δημοτική Υπηρεσία με το αντίστοιχο φυσικά τέλος -κόστος.

Είναι αναφαίρετο δικαίωμα α) του δημότη β) της δημοτικής αρχής να συμπράξει για την λύση των αποβλήτων του εντός ενός τοπικού ΠΕΣΔΑ που οι ίδιοι αποδέχονται μέσα από ΤΟΠΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ, από τα ευρύτερα πλαίσια Εθνικών και Ευρωπαϊκών στόχων και στρατηγικών.

Η ενημέρωση των πολιτών είναι ένα ΕΘΝΙΚΟ ζητούμενο. Μόνο ελάχιστες αποσπασματικές ενημερώσεις τα τελευταία 20 χρόνια. Εμφανή τα εργολαβικά συμφέροντα που έκαναν τον πολύ κόσμο να βάζει παντού δεύτερες και τρίτες σκέψεις διαπλοκής.

Για να κλείσω προς το παρόν, η Δημοτκή Αρχή Σπάρτης, πρακτικά ομόφωνα έχει εκφράσει την θέση της από τον Δεκέμβριο 2014, για

Καθολική Διαλογή στη Πηγή σε 6 ρεύματα τα οποία αυτή την εβδομάδα αρχίζει και να υλοποιεί, καθώς επίσης υπάρχει μια έντονη κοινωνική επιχειρηματική -επιχειρησιακή δραστηριότητα διαχείρισης υλικών -αποβλήτων από τους ίδιους τους πολίτες (Λακωνική Βιοενεργειακή) οι οποίοι φυσικά είναι έτοιμοι να αντιτάξουν τρία θέματα:

α) διαχείριση αποβλήτων χωρίς εγγυημένη ποσότητα (ήδη λειτουργεί η μονάδα).

β) διαχείριση αποβλήτων και επενδύσεις χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό (έγιναν αρκετά)

γ) Το κόστος διαχείρισης για τους Δημότες (οικονομικό) εκτιμάται λιγότερο από το 50% του ΣΔΙΤ ΤΕΡΝΑΣ -ΤΑΤΟΥΛΗ!

Με αυτά τα δεδομένα συνεχίζουμε όλοι εμείς εδώ (αλλά και αλλού) σ’ έναν δρόμο που δεν έχει γυρισμό.

Ελπίζω να είμαι αύριο στην Αθήνα να σας δώ και από κοντά.

Με εκτίμηση

Σταύρος Αργυρόπουλος