Πουλοκέφαλος: Η Γέφυρα των Αναστεναγμών στην είσοδο της Σπάρτης

Η   ΓΕΦΥΡΑ  ΤΩΝ  ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΩΝ

Η  γέφυρα  με  τη  δική  της  ιστορία, η  γέφυρα  που  ρημάζει παραδομένη  στο  χρόνο  και  στην  οξείδωση!  H   μεταλλική   γέφυρα  του  Ευρώτα!  Μια  γέφυρα στην  είσοδο  της  πόλης, δεμένη  με    την   νεώτερη   ιστορία   της  Σπάρτης  και  της  Λακωνίας  γενικότερα!   Μια  γέφυρα  ενσωματωμένη  στη  συλλογική  μνήμη, που  μας  υπενθυμίζει όμως με  τον  πλέον  αλάνθαστο  τρόπο  την συνομολογημένη αδιαφορία ή  ακόμη  και  την  ανικανότητα  των  ταγών  μας !

Αν  κανείς  διατρέξει  την  αλληλοδιαδοχή των  ιστορικών  φάσεων  αυτής  της  γέφυρας  θα  σταθεί  με  δέος   στα  τελευταία  14 χρόνια  της εγκατάλειψης  της στη  φθορά μετά  τα διαπιστωμένα  στατικά  προβλήματα  που  παρουσίασε  και  θα  αναρωτηθεί για  τα  αμείλικτα  γιατί  που  συνθέτουν  αυτή  τη  πραγματικότητα.

Ας δούμε  λίγο  τις  φάσεις  αρχής  και  τέλους !  Η  κατασκευή  της  ξεκίνησε  στις  αρχές  του  περασμένου  αιώνα, σχεδιάστηκε  από  Ιταλούς  μηχανικούς που  διέθεταν  τότε  προηγμένη  τεχνογνωσία  και  περίπου  το  1910  δόθηκε  στην  κυκλοφορία.

Τα  χρόνια  πέρασαν, κάθε  στιγμή  αυτού  του  τόπου σίγουρα  θα  καταγράφηκε στο  «  σκληρό  δίσκο » αυτής της  γέφυρας !  Και  τι  δεν  θα  είδε   και  ποιος  δεν  πέρασε  από  εκεί !!!

Και  φθάνοντας  αισίως το  έτος  2002 ,  από  έλλειμμα  συντήρησης , προέκυψαν τα  πρώτα  σοβαρά στατικά  της  προβλήματα και κατ΄ ανάγκη αφού  μειώθηκε  η   φέρουσα  ικανότητα  της  η  πολιτεία (Κρατική Περιφέρεια  τότε)  την  έθεσε  εκτός  κυκλοφορίας.

Έκτοτε  κύλησε  χρόνος  πολύς!  Η  γέφυρα  κηρύχθηκε διατηρητέα και  καλώς από  το  ΥΠΠΟ, αλλά η  εγκατάλειψη, εγκατάλειψη !

Μια  προσπάθεια για  αξιοποίηση  της  ως  πεζογέφυρα  έγινε  από  την  τότε  Νομαρχιακή  Αυτοδιοίκηση σε  συνεργασία  με  το  τμήμα  των  Μεταλλικών Κατασκευών  του Τμήματος  Πολιτικών  Μηχανικών  του  Πανεπιστημίου  της  Πάτρας και έληξε  άδοξα  αφού  μέχρι και το  2013  που  γνωρίζω   δεν  είχαν  εξευρεθεί  τα  χρήματα  για  να  πληρωθεί αυτή  η  μελέτη.

Τον  Φλεβάρη  του  2011  πραγματοποιήθηκε  επίσκεψη  του  γράφοντα  μαζί  με  τον τότε Δήμαρχο  Σπάρτης  στην  Πάτρα στον  καθηγητή και  στην  Υπηρεσία των  Νεωτέρων  Μνημείων.  Οι  διαβεβαιώσεις  που  αποκομίσθηκαν  από  αυτή  τη  επίσκεψη  ήταν  ότι  η  γέφυρα  μπορεί  να  επισκευασθεί  και  να  χρησιμοποιηθεί  ως  κανονική  οδογέφυρα  αρκεί  να διατηρηθούν  τα  γεωμετρικά  χαρακτηριστικά  της.

Αμέσως  μετά  κλήθηκε  σε  συνεδρίαση  του  Περιφερειακού  Συμβούλιου  στην  Τρίπολη  η  επιστημονική  ομάδα  του  Πανεπιστημίου  της  Πάτρας που  είχαν μελετήσει – αναλύσει προκαταρκτικά τη  γέφυρα  και  εκεί  επίσης  διαβεβαίωσαν ότι  είναι  εφικτή  η  επισκευή  της  για  χρήση  οδογέφυρας.

Έκτοτε    ούτε  φωνή  ούτε  ακρόαση.  Οι ανευθυνοϋπεύθυνοι  της  Περ. Αρχής  ποιούν  την  νήσσαν.  Η  τύχη  της  γέφυρας  έχει  την  τύχη  του  παρακείμενου  Νέου Μουσείου.  Περιμένουμε  πότε   οι  Κήνσορες  της  αειφορικής   κοσμοθεωρίας της  Νήσου  του  Πέλοπος   θα  συναντήσουν  το  «αντάξιον  της  ιστορίας» όπως  ισχυρίζονται!

Δεν  ωρίμασαν  οι  συνθήκες !

Το  πακέτο  φαίνεται  δεν  είναι  ελκυστικό, η  δεν  υπάρχουν πια χρήματα ή  περιμένουν  πρώτα ….. να  στοιχειώσει!  Κάθε ερμηνεία  αποδεκτή.

Η  κατάσταση  θα  ήταν  για  γέλια  εάν  δεν  ήταν  για  κλάματα!

Η  αδιαφορία  καθώς  φαίνεται  θα  συνεχίσει  το  δρόμο  της !  Η  γέφυρα  των  δίκαιων  αναστεναγμών θα  σαπίζει παραδομένη  αμαχητί στη  σκουριά  και  στις  αγριοσυκιές !  Ταυτόχρονα η  εδραία  ιδεολογία  της  συσσώρευσης αποθέματος   κενολογίας  θα  γράφει ένα  ακόμη  παραμύθι στα  πλαίσια  του  μαζικού  εμπαιγμού !

ΓΙΩΡΓΟΣ  ΠΟΥΛΟΚΕΦΑΛΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ  ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ