Γιάννης Γρυπιώτης : Στα αγροτικά εργατικά χέρια υπάρχει ένας οικονομικός πόλεμος συμφερόντων.!

Ρεπορτάζ στην Σκάλα Λακωνίας

Βρισκόμαστε στην δύση του 2012 και σε λίγες ημέρες η νέα χρονιά είναι προ των πυλών. Η χρονιά που πέρασε άφησε το στίγμα της με την οικονομική κρίση και η ύφεση έχει χτυπήσει το κάθε ελληνικό σπίτι. Χαράτσια, περικοπές και ανεργία. Πάντα η περίοδος των γιορτών Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς δίνει το χρώμα και την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Για ένα καλύτερο αύριο αρκετοί έλληνες από όλη την Ελλάδα δέχτηκαν την πρόσκληση του Δημάρχου Ευρώτα Λακωνίας Γιάννη Γρυπιώτη να ενταχθούν σε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης ελλήνων ανέργων που τρέχει από τον περασμένο χειμώνα.

Ένα πρόγραμμα που στην ουσία, ο δήμος ήταν ο μεσολαβητής για να βρουν εργασία έλληνες από όλη την Ελλάδα στον αγροτικό τομέα στον Δήμο Ευρώτα. Έναν δήμο κατεξοχήν αγροτικό με καλλιέργειες πορτοκαλιών, ελιών και κηπευτικών σε υπαίθριες αλλά και θερμοκηπιακές μονάδες.

Σε αρκετές περιπτώσεις ο δήμος έδωσε και δωρεάν κατοικίες και ξενώνες για να διαμείνουν οι άνεργοι μέχρι να μπορέσουν να σταθούν.

Τα πρώτα προβλήματα όμως φάνηκαν από την αρχή.

Πολλά συνεργία εργατών που διευθύνουν τις αγροτικές εργασίες στην ευρύτερη περιοχή έχουν για εργατικά χέρια μετανάστες από Πακιστάν και Αφγανιστάν με ότι συνεπάγεται αυτό αφού ο δήμος Ευρώτα ταλαιπωρείτε τα τελευταία χρόνια με την λοίμωξη της Ελονοσίας που για χρόνια δεν υπήρχε στην Ελλάδα.

Όταν ξεκίναγαν οι έλληνες εργάτες με την εγγύηση του Δήμου αλλά και με νόμιμο φορολογητέο, μέσου εργόσημου, μεροκάματου, γκρουπ μεταναστών εργατών έκαναν την δική τους αντίσταση τονίζοντας στους εργοδότες τους πως αν πάρουν για δουλειά τους έλληνες οι ίδιοι αυτομάτως αφήνουν στην μέση την δουλειά και φεύγουν. Σε πολλές περιπτώσεις αποφάσιζαν οι ίδιοι να παίρνουν στην δουλειά ομοεθνής τους.

Οι πρώτες καταγγελίες έφτασαν στο Δήμαρχο Ευρώτα Γιάννη Γρυπιώτη ο οποίος ήταν και ο ιθύνω νους για την υλοποίηση του εν λόγου προγράμματος πιστεύοντας πως ευκαιρία στην εργασία στο δήμο του έχουν όλοι οι έλληνες άνεργοι από ολόκληρη την χώρα.

Στην συνομιλία μας στο γραφείο του στο δημαρχείο, στο χωριό Σκάλα που είναι και η έδρα του δήμου, μας αποκάλυψε την πραγματική αλήθεια.

«Στον πρόγραμμα είχαμε πάνω από 200 αιτήσεις και οι πρώτοι άνεργοι έλληνες κατέφθασαν πολύ γρήγορα με όνειρα για ένα καλύτερο μέλλον φεύγοντας από την Αθήνα» μας ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Φτάνοντας όμως εδώ ,οι ομάδες παραγωγών μας εξέφρασαν τις επιφυλάξεις τους για το αν οι έλληνες εργάτες θα μπορούσαν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες της δουλειάς και βρήκαν πρόφαση πως δεν υπάρχουν αρκετά μεροκάματα για τους ίδιους. Την ίδια όμως στιγμή μέσα στα κτήματα δούλευαν κανονικά πληθώρα εργατών από το Πακιστάν και το Αφγανιστάν.

Ως δήμαρχος έκανα εκτενή αναφορά στο υπουργείο οικονομικών αναφέροντας πως μόνο στο δήμο μας υπάρχει φοροδιαφυγή ύψους 12 εκατομμυρίων ευρώ αφού πέρα από την μαύρη εργασία όλα τα χρήματα τα στέλνουν στις χώρες τους, χάνοντας έτσι και η τοπική μας αγορά αφού δεν μετακυλάτε το χρήμα, αλλά και το κράτος από τους φόρους.

Αυτή την στιγμή στον αγροτικό τομέα όσο αναφορά τα εργατικά χέρια υπάρχει ένας οικονομικός πόλεμος συμφερόντων καθώς  μετανάστες έρχονται εδώ δρομολογημένοι από κάποιους που ποντάρουν στα πολύ φτηνά εργατικά χέρια.

Αποτέλεσμα όλων αυτών των καταστάσεων πέρα των οικονομικών να υπάρχουν και λοιμώξεις ξεχασμένες για πολλά χρόνια από την Ελλάδα με την πιο βασική την ελονοσία. Δεκάδες κρούσματα την χρονιά που πέρασε. Επιτέλους η πολιτεία να μεριμνήσει ουσιαστικά»

Στο ερώτημά μας για την ανεργία και τους νέους η απάντηση του Δημάρχου Ευρώτα Γιάννη Γρυπιώτη ήταν κάθετη.

«Η ανεργία τουλάχιστον στις δικές μας περιοχές είναι ένας μεγάλος μύθος. Οι νέοι αν θέλουν να βρουν δουλειά, θα βρουν και θα δουλέψουν. Αρκεί να το θέλουν και να οργανωθούν. Δεν γίνεται σε έναν αγροτικό νομό και σε έναν αγροτικό δήμο όπως είναι ο δικός μας να υπάρχει ανεργία ειδικά την περίοδο που η συγκομιδή εκατοντάδων τόνων αγροτικών προϊόντων να είναι στο ζενίθ της.

Μπορούν να φτιάξουν οι έλληνες δικές τους ομάδες παραγωγών και ομάδες συλλογής αγροτικών προϊόντων αναλαμβάνοντας την συγκομιδή και εμείς θα είμαστε εδώ για να τους στηρίξουμε σε ότι χρειαστούν.» σημείωσε με έμφαση.

Συνεχίζοντας το ρεπορτάζ μας στην Σκάλα Λακωνίας και τον δήμο Ευρώτα μιλήσαμε και με δύο ανέργους που έφτασαν στην περιοχή από την Αθήνα μέσα από το πρόγραμμα.

Ο Λάμπρος Κοτσιάβρας στο άκουσμα του προγράμματος δεν δίστασε ούτε μια στιγμή. Πήρε την γυναίκα του και έφυγαν από την Αθήνα αναζητώντας δουλειά στα κτήματα της Λακωνίας ελπίζοντας σε μια καλύτερη ζωή αφού θα έβρισκε μεροκάματο. Όμως, όπως ο ίδιος μας λέει με παράπονο στα μάτια, τα πράγματα δεν εξελίχθησαν όπως τα περίμεναν.

«Έκανα κάποια μεροκάματα στην αρχή αλλά μετά οι Αφγανοί έκαναν εμπάργκο λέγοντας στο αφεντικό τους πως αν μείνει αυτός εμείς φεύγουμε. Τις προάλλες μάλιστα το έκαναν μπροστά μου, μόλις μπήκα στο κτήμα για δουλειά και με είδαν, άφησαν την δουλεία στη μέση και έφυγαν. Μια άλλη μέρα που δουλέψαμε μαζί τους είδα να δουλεύουν με πολύ αργό ρυθμό για να πουν μετά στο αφεντικό να αυτός δεν έβγαλε πολύ δουλειά σήμερα. Το εκάστοτε αφεντικό δεν θέλει να μείνει η παραγωγή στην μέση και έτσι αντί να χάσει τα πολλά φτηνά εργατικά χέρια προτιμά να διώξει εμένα. Ήρθα να δουλέψω και μου κλείνουν την πόρτα… άραγε σε ποια χώρα του κόσμου γίνονται αυτά…;…» αναρωτιέται με τα μάτια του να χαμηλώνουν από θλίψη.

Ο Τόμας Ζιεφίλντη νόμιμος μετανάστης από την Γεωργία ζει τον δικό του Γολγοθά για δεύτερη φορά στην ζωή του καθώς έφυγε από την χώρα του πριν από 12 χρόνια για να φτάσει στην Αθήνα δουλεύοντας σε διάφορες δουλειές για να μπορέσει να ζήσει την οικογένειά του. Με την κρίση αναγκάστηκε να ξενιτευτεί και από την Αθήνα για να βρεθεί και εκείνος στον Δήμο Ευρώτα αντιμετωπίζοντας το ίδιο πρόβλημα.

«Το πρόβλημα δεν το έχουν μόνο οι έλληνες άνεργοι αλλά και εμείς που είμαστε από Γεωργία, Ρουμανία κλπ. Μας αντιμετωπίζουν το ίδιο καθώς έχουν δημιουργηθεί «φατρίες» από το Πακιστάν και το Αφγανιστάν και είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουν άλλων να πάρει μεροκάματο στα χωράφια. Γίνεται στην κυριολεξία μια μάχη. Πριν λίγες μέρες μάλιστα ακόμα και τα ίδια αυτά γκρουπ μεταναστών πιαστήκανε στα χέρια μεταξύ τους για να μπορέσει η μία φατρία να υπερισχύσει της άλλης. Το μέλλον είναι αβέβαιο ακόμα και εδώ που υπάρχει αρκετή δουλειά αυτή την περίοδο για όλους. Πέρα από τον δήμο που μας βοηθάει δεν υπάρχει άλλη μέριμνα..» μας τονίζει με έμφαση.

Λίγο πριν αποχωρήσω από την όμορφη Σκάλα για να συνεχίσω το ρεπορτάζ μου… με κοίταξαν στα μάτια και μου είπαν «ελπίζουμε πως με την δική σας παρουσία και την ανάδειξη του θέματος να βρεθεί μια λύση»…

Φεύγοντας από το χωριό και αγναντεύοντας τον πανέμορφο κάμπο με τα ελαιόδεντρα και τις πορτοκαλιές σκέφτηκα πόσες ιστορίες κρύβουν μέσα τους αυτά τα εύφορα χώματα.. και είμαι σε θέση να τις αναδείξω, όπως πραγματικά είναι… άλλωστε το ταξίδι μας μόλις ξεκίνησε..!!!

Ρεπορτάζ και επιμέλεια

Γιάννης Παυλάκος