Εκδήλωση για την Παιδική και Νεανική βία απο την Φεβρωνία Πατριανάκου

Η δεύτερη έρευνα για την Παιδική και Νεανική βία η οποία παρουσιάστηκε στην εκδήλωση που διοργάνωσε η πρώην βουλευτής Επικρατείας Φεβρωνία Πατριανάκου, πραγματοποιήθηκε από την εταιρία Pulse RC, με την επιστημονική συνεργασία του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (Ε.Κ.Κ.Ε.). και αποτελεί επανάληψη της πρώτης έρευνας, η οποία είχε διεξαχθεί το 2008. Και οι δυο έρευνες πραγματοποιήθηκαν με πρωτοβουλία και εντολή της κας Φ. Πατριανάκου καθώς όπως η ίδια επισημαίνει «η Νέα Γενιά αποτελεί το Μέλλον και την Ελπίδα του Έθνους και ειδικά στην κρίσιμη περίοδο που βιώνει η χώρα δεν έχουμε την πολυτέλεια να μετράμε χαμένες γενιές».

Επιχειρώντας μια πρώτη σύγκριση μεταξύ των αποτελεσμάτων των δύο ερευνών, οι οποίες αξίζει να επισημάνουμε ότι πραγματοποιήθηκαν σε διαφορετικές οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, 2008-2011, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε καταρχήν ότι

1. Η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης των δημοσίων οικονομικών και κατ’ επέκταση των νοικοκυριών. Αυξήθηκαν κατά 80% σε σχέση με το 2008, τα νοικοκυριά που χαρακτηρίζουν δύσκολη έως πολύ δύσκολη την οικονομική τους κατάσταση.  Η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης φαίνεται πως βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την ποιότητα της ζωής των παιδιών, τόσο μέσα στην οικογένεια όσο και μέσα στη σχολική κοινότητα.

• Όσο δυσκολεύει η οικονομική κατάσταση της οικογένειας τόσο περισσότερο μειώνονται οι επιδόσεις του παιδιού. 1 στα 5 παιδιά με οικονομικές δυσκολίες παρουσιάζει μέτρια έως κακή επίδοση, ενώ αντιθέτως στις εύπορες οικογένειες το ποσοστό αυτό γίνεται 1 στα 12.

• Τα παιδιά του Λυκείου, των οικογενειών που τα φέρνουν δύσκολα, δεν κάνουν ούτε ιδιαίτερα ούτε φροντιστήρια σε υπερδιπλάσιο ποσοστό, 39%, σε σχέση με αυτά που οι οικογένειές τους δηλώνουν μέτρια οικονομική κατάσταση 24%.

• Οι 4 στις 10 οικογένειες έχουν προχωρήσει σε περικοπές των παροχών προς τα παιδιά, αναλογία που γίνεται 7 στις 10 μεταξύ αυτών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες. Οι 3 στις 10 οικογένειες περικόπτουν τις εξωσχολικές δραστηριότητες και η 1 στις 6 από την ψυχαγωγία.

2. Στον τομέα της βίας, συγκριτικά με την προηγούμενη έρευνα εντοπίζουμε μια ελαφριά επιδείνωση σε κάποιες μορφές της, ενώ όσο πιο δεινή είναι η οικονομική κατάσταση τόσο αυξάνεται η θυματοποίηση:

• Διακρίσεις ή προσβολές έχουν το υψηλότερο ποσοστό εμφάνισης ενώ ακολουθεί η λεκτική και η σωματική βία.

• Η αυξημένη έκθεση στη τεχνολογία, υπολογιστές-Ίντερνετ- κινητά, αυξάνει τις πιθανότητες, απειλών και εκφοβισμού μέσω αυτών των μέσων.

• Το σχολείο είναι ο κύριος  τόπος εμπειριών βίας, με αυξητική τάση (58%), αλλά το υψηλό ποσοστό ΔΞ/ΔΑ μας υποψιάζει ότι ενδεχομένως να υποκρύπτει άγνοια, φόβο ή ακόμη και βία μέσα στην οικογένεια.

• Καταγράφεται αξιόλογο ποσοστό κρουσμάτων βίας από ομάδες–παρέες ενηλίκων. Υψηλότερα ποσοστά εμφανίζονται σε παιδιά του δημοτικού και στα Βόρεια βορειοανατολικά προάστια της Β’ περιφέρειας Αθήνας.

• Ένα στα πέντε παιδιά έχει υποστεί βία από ομάδες ανηλίκων και ο ένας στους 10 γονείς δηλώνει άγνοια. Το 18% των παιδιών έχει ζητήσει να αλλάξει σχολείο, ποσοστό που φτάνει το 32% στα παιδιά με επιδόσεις μέτριας έως κακής βαθμολογίας. Κύριος λόγος του αιτήματος αλλαγής σχολείου είναι η διαμάχη με συμμαθητές 35% και δευτερευόντως η διαμάχη με εκπαιδευτικούς 20%.

3. Οι γονείς εμπιστεύονται ακόμα λιγότερο την οικογένεια ως μέσο αντιμετώπισης του προβλήματος της βίας . Όσο πιο δύσκολη είναι η οικονομική τους κατάσταση τόσο πιο πολύ εμπιστεύονται θεσμούς εκτός οικογένειας και σχολείου.

• Ο 1 στους 5 γονείς δεν ασχολείται καθόλου με το παιδί, και αυτό γίνεται 1 στους 4 στην δύσκολη οικονομική κατάσταση και 1 στους 3 όταν το παιδί πηγαίνει στο Λύκειο

  • Ο ένας  στους 10 εκ των γονέων δεν προβαίνει σε κανενός είδους σύσταση ή τιμωρία για παραπτώματα του παιδιού του, ή κοινώς αδιαφορεί.

4. Η δραματικότερη αλλαγή που έχει συμβεί μέσα στα τρία χρόνια που μεσολάβησαν μεταξύ των δύο ερευνών αφορά την κοινωνικοποίηση, τις σχέσεις και τις φιλίες μέσω διαδικτύου. Το 2008, στο ερώτημα «το παιδί σας έχει φίλους και παρέες που επικοινωνεί μαζί τους μέσω Ίντερνετ και αν ναι πόσους», οι γονείς σε ποσοστό 78% απάντησαν «Καθόλου». Σήμερα το ποσοστό αυτό έχει μειωθεί στο 31%.

• Στο Λύκειο το 86% των παιδιών έχει φίλους μέσω Internet.

• Το 17% των παιδιών του Γυμνασίου και του Λυκείου αφιερώνουν πάνω από 10 ώρες την εβδομάδα, και το 43% από 3 έως 10 ώρες την εβδομάδα.

5. Τελευταίο, αλλά ιδιαίτερα σημαντικό εύρημα είναι αυτό που αφορά στην αύξηση του άγχους των παιδιών. Το ποσοστό που καταγράφεται είναι εξαιρετικά υψηλό καθώς τέσσερα στα πέντε παιδιά έχουν άγχος.

• Στο Λύκειο τα 8 στα 10 παιδιά έχουν μέτριο (60%) ή έντονο άγχος, (20%) ενώ άγχος παρουσιάζουν και τα 7 στα 10 παιδιά του Δημοτικού Σχολείου.

• Το Σχολείο είναι κύρια αιτία δημιουργίας άγχους, αλλά όσο μεγαλώνει το παιδί τόσο περισσότερο αυξάνεται η επιρροή των κοινωνικών-οικογενειακών συνθηκών (13% στο Γυμνάσιο, 23% στο Λύκειο).

• Το 18% των γονέων ή δεν γνωρίζει  ή δεν απαντά στο που οφείλεται το άγχος του παιδιού του.