Η Χρυσή Αυγή τίμησε τους νέκρούς ήρωες της Μάχης του Μυστρά

Σε σχετικό Δελτίο Τύπου αναφέρει:

 

Παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, η Τοπική Οργάνωση Σπάρτης έδωσε το παρόν στο μνημόσυνο των πεσόντων ηρώων.
Η παρουσία μας φάνηκε να ταράζει τα νερά σε όλους τους πολιτικούς και τους παρατρεχάμενους των κομμάτων, οι οποίοι θορυβημένοι από την αποδοχή την οποία είχαμε από τους ντόπιους και κυρίως τους βετεράνους της μάχης, απαίτησαν να αποχωρήσουμε από το χώρο και να μην τιμήσουμε με το στεφάνι μας τους ήρωες, με την δικαιολογία ότι θα κατέθεταν στεφάνι μόνο οι τοπικές αρχές. Για την ακρίβεια είπαν ότι δεν θα δοθεί πολιτική χροιά στην εκδήλωση παρόλα αυτά όμως παρατηρήσαμε ότι οι βουλευτές ήταν έτοιμοι να καταθέσουν στεφάνι.
Με μεγάλη επιμονή και με την προϋπόθεση ότι αν καταθέσουν στεφάνι οι βουλευτές θα καταθέταμε κι εμείς, και ύστερα από έντονους διαπληκτισμούς οι βουλευτές δεν κατέθεσαν στεφάνι. Κατα τη λήξη της τελετής και προς μεγάλη έκπληξη των παρευρισκομένων  καταθέσαμε το στεφάνι μας φωνάζοντας τα συνθήματα: “Ζήτω το εθνος”, “Ζήτω η Χρυσή Αυγή”, “Τιμή στους Χίτες και Ταγματασφαλίτες” κ.α. τα οποία έλαβαν πλήθος χειροκροτημάτων.
Με τη λήξη της εκδήλωσης και προς τιμής ενός από τους αγωνιστές της μάχης μας απήγγειλε ένα ποίημα που εξιστορεί τη μάχη του Μυστρά και τα εγκλήματα των ληστοσυμμοριτών το οποίο είναι μια πραγματική μαρτυρία των όσων συνέβαιναν εκείνη την εποχή.

“Όποιος δεν ξέρει το Μυστρά, που ‘ ναι κοντά στη Σπάρτη
και έχει λεβέντες διαλεχτούς που περιμένουν μάχη.
Πρώτη οβίδα που πεσε, το κάστρο μας βουίζει
και όλος ο κόσμος φώναζε Παιδιά η μάχη αρχίζει.

Εμείς έναν όλμο είχαμε, και αυτοί εφτά κανόνια,
αλλά δεν το κατορθώσανε και οπισθοχωρούνε,
και από τη λύσσα την πολλή μεσ’ το Μυστρά βαρούνε.

Σκοτώνουν γυναικόπαιδα για να παραδοθούμε
και αφού παραδοθήκαμε, αρχίσανε να σφάζουν.
Σφάζουν εδώ, σφάζουν εκεί, σφάζουν και το Φλωράκο
Σφάζουν εδώ, σφάζουν εκεί, σφάζουν και το Γριβάκο.

Παίρνουν του Αη Γιάννη τα παιδιά και στο βουνό τα πάνε,
σαν πρόβατα τα σφάζουνε, στους βράχους τα πετάνε.

Για βγείτε Αναβρυτιώτισσες στου Ζάβατου το ρέμα,
να δείτε λεβέντες του Αη Γιαννιού πως κολυμπούν στο αίμα.

Στο δόλιο το Μυστρά πάνε του Αη Γιαννιού τα παιδιά,
και στη δόλια την Αθήνα βρήκαν μάτια σε κοφίνια.
Και στο δόλιο του Μελιγαλά γέμισαν τα πηγάδια, από δόλια παλικάρια.”

Δ.Ρ.