“Πριν παγώσει η λάβα…” Του Γιάννη Παυλάκου

Το τελευταίο διάστημα όλοι μας ζούμε στιγμές πρωτόγνωρες για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα της χώρας. Την Κυριακή που μας πέρασε πάνω από 200.000 πολίτες από πολλές περιοχές της χώρας κατέκλισαν την πλατεία Συντάγματος. Την πλατεία της κοινωνίας. Την δίκη μας όπως αποδεικνύεται πλατεία. Οι κυβερνόντας μέσα από δηλώσεις και συσκέψεις προσπαθούν να υποβαθμίσουν το γεγονός πράγμα το οποίο όπως βλέπουν και στην πορεία δεν γίνεται. Οι καθημερινές εκδηλώσεις αντίστασης και λαϊκής αγανάκτησης περνάει πλέον στην ατζέντα της ημέρας. Το ραντεβού κάθε ημέρα που περνά το ίδιο. «Ραντεβού στο Σύνταγμα» Γέροι νέοι και παιδιά, εργαζόμενοι άνεργοι όλοι εκεί μπροστά στο μεγάλο μέγαρο. Το μέγαρο που σε άλλες εποχές σκούπιζες τα πόδια σου πριν περάσεις από μπροστά και παράλληλα στεκούμενος μπροστά στο μνημείο του «Άγνωστου Στρατιώτη» γέμιζες υπερηφάνεια γιατί είσαι έλληνας. Ενώ τώρα οι τσολιάδες έχουν ακούσει το πλούσιο υβριστικό λεξιλόγιο του Έλληνα.

Άρε Ελλαδίτσα πως σε κατάντησαν στενάζουν οι παλαιότεροι οι οποίοι δηλώνουν ότι η εποχή του σήμερα είναι πιο δύσκολη και πιο σκούρα από την εποχή του 40 και της χούντας. Τότε που ο εχθρός είχε όπλο κράνος και εξάρτηση και τουλάχιστον τον έβλεπες. Τώρα φοράει γραβάτα και έχει χαρτοφύλακα. Και σε σκοτώνει όχι μια και έξω όπως τότε  αλλά κάθε μέρα και από λίγο…. Αργά και από λίγο…. Σε σκοτώνει κάθε μέρα αφού σου κόβει και τον αέρα που αναπνέεις. Σου κόβει τα υλικά αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι σου κόβει και τα άυλα..!! Ποια είναι αυτά; Τα όνειρα και οι ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο. Όσο δεν τα έχει αυτά πλέον ο Έλληνας τόσο πιο κοντά θα είμαστε σε κοινωνικές αναταραχές με πορεία που κανείς δεν ξέρει που θα βγει.

Το  σίγουρο μέσα σε όλα αυτά είναι πως η σημερινή ελληνική κοινωνία βράζει σαν ένα μεγάλο και εκρηκτικό ηφαίστειου που η λάβα του μεταφράζεται με την οργή. Μια λάβα που πριν παγώσει θα παρασύρει κάθε τι δημοκρατικό έχει μείνει πάνω στο αποσυνθεμένο κουφάρι της Ελλάδας μας.

Γιάννης Παυλάκος για το report24.gr