Ταξίδι στην Μουσική και στο όμορφο Γεωργίτσι με το Ωδείο Μελοποιία.. Οδοιπορικό..!!

Γεωργίτσι Οδοιπορικό.. 

Ήταν ένα βράδυ πριν καιρό, σε ένα από τα γνωστά live που διοργανώνει το Ωδείο Μελοποιία και ο Δημήτρης Βούρας μου λέει…  «Το επόμενο θα είναι στο βουνό». Από εκείνη την στιγμή η ιδέα ήταν στο μυαλό μου. Μουσική από μαθητές σε ορεινό χωριό της Λακωνίας αναρωτήθηκα μέσα μου… δίχως σκέψη του λέω… «Θα είμαι εκεί θέλω να το παρακολουθήσω».. και αυτό ήταν..!!

Ο καιρός έφτασε και οι βαλίτσες ετοιμάστηκαν για ένα ταξίδι τόσο κοντά, μόλις 30 λεπτά από την Σπάρτη, στο πανέμορφο Γεωργίτσι, αλλά σε ένα ταξίδι ψυχής και δημιουργίας που η μουσική μπορεί να σου προσφέρει.

Παρασκευή ξημερώματα το λεωφορείο με τους μαθητές συνοδεία του Δημήτρη Βούρα αναχωρούν για το Γεωργίτσι και το πανέμορφο ξενοδοχείο «Μπαλκόνι του Ταϋγέτου». Εκεί που το επόμενο διήμερο θα έκρυβε μέσα του στιγμές μοναδικές. Ο κ. Γιάννης μαζί με την κ. Κική μας υποδέχτηκαν με όλη την καρδιά τους και έκαναν τα πάντα για την φιλοξενία μας.

Μαζί με το Κώστα Κακούρο, έναν εξαιρετικό άνθρωπο και μουσικό, καθηγητή του Ωδείου,  φτάσαμε αργότερα καθώς συμπληρώσαμε το διήμερο με τα απαραίτητα για το live σύνεργα. Μπαίνοντας στο ξενοδοχείο δεν ήξερα τι να περιμένω. Η περιέργεια μου είχε φτάσει σε υψηλά επίπεδα όπως και το υψόμετρο του χωριού.

Ανοίγοντας την πόρτα το πρώτο άκουσμα… Παιδικές φωνές να κάνουν πρόβες στα δικά τους τραγούδια, κιθάρες να παίζουν στους δικούς τους ρυθμούς και μελωδίες από κάθε γωνιά του χώρου. Αμέσως κατάλαβα πως το επόμενο διήμερο θα μείνει σε όλους αξέχαστο.

Το βραδάκι μαζεύτηκαν όλοι οι μαθητές στο σαλόνι του ξενοδοχείου και ξεκίνησαν τις πρόβες σε όργανα και τραγούδι ενώ από κάτω οι δάσκαλοι σημείωναν στον καθένα τι να προσέχουν πιο πολύ. Στη συνέχεια οι συζητήσεις μέχρι αργά το βράδυ είχαν πάρει την θέση τους αφού πρώτα οι πρόβες είχαν ολοκληρωθεί με επιτυχία με τα όλα τα παιδιά να μην έχουν διάθεση για ξεκούραση. Ένα πολύ όμορφο κλίμα σε ένα χώρο που σε τράβαγε και με την ατμόσφαιρα να είναι γεμάτη από μουσικές, χαρούμενα παιδικά πρόσωπα και συζητήσεις πάνω στην μουσική και τα τραγούδια,  κάτι που σε εμένα προσωπικά μέχρι πρότινος ήταν μακρινό.

Η επόμενη ημέρα, Σάββατο πρωί, ήρθε με την γλυκιά γεύση που άφησε η προηγούμενη αλλά με την προσμονή για το σήμερα, καθώς το βραδινό live ήταν το βασικό μενού του διημέρου.

Ο Δημήτρης οργανώνει όλη την ομάδα και ξεκινάμε πεζοπορία για να γνωρίσουν από κοντά οι μαθητές το Γεωργίτσι. Περίπατος στο βουνό με τον ήλιο να μας συντροφεύει και με τις ομορφιές του χωριού σαν ένα σκηνικό από έργο που πάντα θα ζει στις αναμνήσεις όλων. Φτάσαμε στο περίφημο «Αεροπλάνο» εκεί που έχει στηθεί μνημείο για τους πεσόντες αεροπόρους. Στη συνέχεια ανεβήκαμε και στο παλιό σχολείο του χωριού. Ένα εξαιρετικό κτήριο που ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί δεν έχει αξιοποιηθεί από τον Δήμο. Ένα κέντρο πολιτιστικών εκδηλώσεων θα ήταν ότι πρέπει..!!

Στη συνέχεια συντροφιά με τα παιδιά και καλούς φίλους από την Σπάρτη που ήδη είχαν φτάσει από νωρίτερα, δίπλα στο τζάκι της Ταβέρνας «Μύθος» απολαύσαμε σπιτικό καλομαγειρεμένο φαγητό. «Ζούμε τον Μύθος μας».. είπα..  και η ημέρα θα είχε μια υπέροχη συνέχεια..!!

Γυρίζοντας στο ξενοδοχείο υπήρχε ελεύθερος χρόνος αλλά όλα τα παιδιά τον διέθεσαν στο να παίξουν μουσική και να τραγουδήσουν. «Δεν σβήνουν με τίποτα μονολόγησα» και έκανα και εγώ αυτό που είχαμε ήδη κανονίσει με τον Δημήτρη.

Το βράδυ ο χώρος γέμισε με κόσμο, γονείς των μαθητών και κάτοικοι της περιοχής περίμεναν να δουν τα παιδιά και το πρόγραμμα που είχαν φτιάξει από το Ωδείο.

Το live ξεκίνησε και οι μαθητές έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Ταξιδιάρικα τραγούδια και γνωστές μουσικές κατέκλισαν το «Μπαλκόνι του Ταϋγέτου».

Το ζεστό χειροκρότημα το απόλυτο βραβείο τους μαζί με την εμπειρία που γέμιζε ψυχή και μυαλό.

 Η βραδιά συνεχίστηκε καθώς την σκυτάλη και το μικρόφωνο πήραν από κάτω επίδοξοι κιθαρίστες και ντράμερ. Όλοι μαζί μια παρέα με κοινό παρανομαστή την Μουσική. Η νύχτα συνέχισε στο “Jonnys club” ακριβώς κάτω από το ξενοδοχείο, σε έναν χώρο που ο κ. Γιάννης έχει φτιάξει με αγάπη και μεράκι. Ένα στέκι που θα ζήλευαν και οι πιο ψαγμένοι των Αθηνών. Εκεί το βινύλιο έχει την δική του δεσπόζουσα θέση και κάπως έτσι έκλεισε μια όμορφη για όλους βραδιά.

Ημέρα Κυριακή και τα παιδιά ετοιμάστηκαν για την επιστροφή. Το κλίμα είχε αντιστραφεί και οι χαρούμενες φωνές είχαν δώσει την θέση τους σε λόγια γλυκιάς μελαγχολίας. Ήταν ίσως η απόδειξη πως αυτό που έζησαν τα παιδιά στο 2ημερο Winter Music Camp ήταν μια εμπειρία ζωής.

Τολμώ να πω και για εμένα..!!!

Ανανέωση του Ραντεβού μας δεν κάναμε ξέροντας καλά όμως πως η μουσική θα μας ανταμώσει και πάλι.

Πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές που έλαβαν μέρος σε αυτό το Μουσικό διήμερο,  στο “Μπαλκόνι του Ταϋγέτου και στον κ. Γιάννη, όπως επίσης και στον ιθύνων νου Δημήτρη Βούρα με το Ωδείο Μελοποιία.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είχα την ευκαιρία να καλύψω από κοντά αυτό το γεγονός. Πέρα από το ειδησεογραφικό μέρος υπάρχει πάντα για εμένα κάτι ανώτερο. Το Ανθρώπινο..!!

Η Μουσική είναι μια ανεξερεύνητη επιστήμη.. Μια μυστική Μαγεία καθώς ακόμα και σήμερα δεν έχουν καταφέρει να βρουν γιατί σου προκαλεί τόσα συναισθήματα.

Βάλτε την στην ζωή σας.. Θα σας γεμίσει Απόλυτα..!!

Οδοιπορικό…

Φωτογραφίες Βίντεο

Γιάννης Παυλάκος