Το ΠΑΜΕ Λακωνίας για την αυτοαξιολόγηση των καθηγητών..

Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

Αυτές τις μέρες διεξάγεται στους Συλλόγους Διδασκόντων η συζήτηση για τη σύνταξη της έκθεσης αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας. Υπενθυμίζουμε ότι πάνω από 3000 Σύλλογοι Διδασκόντων σε Α/θμια και Β/θμια Εκπαίδευση πήραν απόφαση κατά της αυτοαξιολόγησης. Επιβάλλεται να συνεχίσουμε στην ίδια κατεύθυνση, με τον ίδιο βηματισμό. Έχουμε τη δύναμη!

Καλούμε τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών, τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, τους Συλλόγους Διδασκόντων, να συνεχίσουν με αποφασιστικότητα τον αγώνα ενάντια στον αντιδραστικό κρατικό έλεγχο, τη λεγόμενη αξιολόγηση.

Να μην προχωρήσουν οι Σύλλογοι Διδασκόντων στη σύνταξη των εκθέσεων που ζητά το Υπουργείο, να μην απαντήσουν με βάση τους δείκτες. Και αυτό γιατί απάντηση αυτή τη στιγμή με βάση τους δείκτες, σημαίνει ότι αποδεχόμαστε τη διαδικασία της αυτοαξιολόγησης, δηλαδή αυτό που απαιτεί από μας το Υπουργείο Παιδείας. Αυτό αντικειμενικά θα έχει σαν αποτέλεσμα το Υπουργείο Παιδείας να ισχυριστεί ότι οι εκπαιδευτικοί συναίνεσαν, θα σημαίνει πράσινο φως για το επόμενο βήμα, που δεν είναι άλλο από την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού.

Γνωρίζουμε καλά ότι η μάχη αυτή είναι δύσκολη. Και είναι δύσκολη γιατί απέναντί μας έχουμε κυβέρνηση, αστικό κράτος, Ευρωπαϊκή Ένωση, που απειλούν φοβερίζουν, τρομοκρατούν.

Είναι όμως δύσκολη και για ένα ακόμα λόγο.

Γιατί μέσα στον κλάδο, δεν έχουμε ενιαία αντίληψη, δεν ομονοούμε σε αυτό που λέμε: όχι στην αξιολόγηση. Έτσι, εκ των πραγμάτων δυστυχώς τον αγώνα αυτό υπονομεύει η απόφαση της ΔΟΕ (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ), οι όποιοι τι έκαναν;

Αντί να καλέσουν τους Συλλόγους να μη συντάξουν εκθέσεις με βάση τους δείκτες,

προτείνουν τους Συλλόγους Διδασκόντων να υιοθετήσουν κείμενο που απαντά με βάση τους δείκτες!!!

Η εξέλιξη αυτή συνιστά υπονόμευση του αγώνα που δόθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα

και που συνεχίζουμε να δίνουμε.

Το ίδιο άλλωστε έκαναν και πριν από λίγο καιρό, όταν μας κάλεσαν να μπούμε σε ομάδες εργασίας αλλά… ως διαμαρτυρόμενοι! Επιβεβαιώνεται περίτρανα ότι υπάρχουν δυνάμεις στο κίνημα (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ) που επί της ουσίας είναι υπέρ της αξιολόγησης όσο και αν στα λόγια προσπαθούν να εναντιωθούν σε αυτή.

Θέλουμε επίσης να ενημερώσουμε και για ένα ακόμα ζήτημα.

Το κείμενο που προτείνει η πλειοψηφία της ΔΟΕ και που απαντά με βάση τους δείκτες, είναι ουσιαστικά το ίδιο κείμενο που πρότειναν οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ και ΕΡΑ/ΣΥΡΙΖΑ και υιοθετήθηκε από Συλλόγους Εκπαιδευτικών στους οποίους έχουν πλειοψηφία (Πρόοδος, Α’ Αθήνας, Κερατσίνι-Πέραμα).

Δηλαδή ότι έκαναν ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ στη ΔΟΕ, κάνουν ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΕΡΑ σε πρωτοβάθμια σωματεία. Επί της ουσίας καλούν τους Συλλόγους Διδασκόντων να εφαρμόσουν τις εντολές του Υπουργείου Παιδείας για την αυτοαξιολόγηση! Πρόκειται για τις ίδιες δυνάμεις που όλο το προηγούμενο διάστημα στο ΔΣ της ΔΟΕ, από κοινού με την ΔΑΚΕ και την ΠΑΣΚ, συνδιαμόρφωναν κείμενα (υπογραφών, πρακτικού) που κατήγγειλαν μόνο τη συγκεκριμένη αξιολόγηση αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρχει μια άλλη αξιολόγηση, «καλή», στα πλαίσια της γενικότερης αντιεκπαιδευτικής-αντιλαϊκής πολιτικής.

Καλούμε τους συναδέλφους να δυναμώσουμε τον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση και στη βάση αυτή να προβληματιστούμε για τη στάση κάθε συνδικαλιστικής δύναμης. Να πιστέψουμε στη δύναμή μας. Με πείσμα, αγωνιστική αισιοδοξία, να δώσουμε και αυτή τη μάχη. Μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Δίνουμε τη μάχη στους Συλλόγους Διδασκόντων να μην υιοθετηθούν οι δείκτες αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας, δηλαδή  συνολικά η διαδικασία και το περιεχόμενο της αυτοαξιολόγησης. Στη βάση αυτή καταθέτουμε συγκεκριμένο κείμενο το οποίο ζητάμε να το υιοθετήσουν οι Σύλλογοι Διδασκόντων.

Αθήνα 30/5/2014

 

 

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

 

Ο Σύλλογος διδασκόντων του …………………. καταλήγει στην παρακάτω απόφαση σε σχέση με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας.

Η αυτοαξιολόγηση, όπως και ολόκληρο το ως τώρα νομοθετικό πλαίσιο, αναδεικνύει τη σχολική μονάδα ως αυτόνομη, ως κύριο δηλαδή φορέα προγραμματισμού του εκπαιδευτικού έργου, με ευθύνη στα οικονομικά της και στο πρόγραμμα λειτουργία της, πράγμα που οδηγεί στη διαφοροποίηση και κατηγοριοποίηση σχολείων, εκπαιδευτικών και μαθητών.

Η αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας, με βάση τους δείκτες και τα κριτήρια που θέτει, επικεντρώνεται στην αξιολόγηση του σχολείου με βάση κυρίως τις επιδόσεις και τη διαρροή των μαθητών («επιτεύγματα και πρόοδος μαθητών», «διαρροή και φοίτηση», «ατομική και κοινωνική ανάπτυξη των μαθητών»…), πράγμα που είναι για μας ηθικά και παιδαγωγικά ανεπίτρεπτο. Τα ζητήματα αυτά βρίσκονται σε άμεση εξάρτηση με μια σειρά κοινωνικές παραμέτρους που έχουν την ρίζα τους στις ταξικές ανισότητες που αναπαράγονται από το ίδιο το κοινωνικό – οικονομικό σύστημα. Αυτή η διαδικασία θα βαθύνει ακόμα περισσότερο την κατηγοριοποίηση και ταξική διαφοροποίηση των σχολικών μονάδων. Θα βρουν έδαφος να αναπτυχθούν κι άλλο αντιδραστικές «ρατσιστικές » αντιλήψεις για τη δήθεν «κληρονομική αμορφωσιά των παιδιών των εργατών, των φτωχών λαϊκών οικογενειών, των μεταναστών και των μειονοτήτων», με στόχο να εγκαταλείψουν πρόωρα το σχολείο, να στραφούν στην ψευτοκατάρτιση και να γίνουν «οι σκλάβοι του 21ου αιώνα» στο βωμό των επιχειρηματικών κερδών.

Ζητούν από μας τους εκπαιδευτικούς να γίνουμε συνένοχοι στην εγκατάλειψη του σχολείου από τα «παιδιά μας» στην πιο κρίσιμη ηλικία, αντί να συμβάλλουμε στη διαμόρφωση ανθρώπων με ολοκληρωμένη προσωπικότητα, που θα αναπτύσσουν κριτική ικανότητα, να μπορούν να εξηγούν την πραγματικότητα ώστε να παρεμβαίνουν σ’ αυτή και να την αλλάζουν.

Επιδίωξη της διαδικασίας αυτής είναι να μετατραπούμε ταυτόχρονα σε «ντίλερ» των επιχειρήσεων, να είμαστε εμείς που ανάλογα με τα στοιχεία που θα δίνουμε, θα προσελκύουμε χορηγούς που θα πουλούν την πραμάτεια τους.

Δεν μπορούμε να δεχτούμε το σπάσιμο του ενιαίου αναλυτικού προγράμματος, με προγράμματα που θα καταρτίζονται από την κάθε σχολική μονάδα ανάλογα με τις διαθέσεις και τα συμφέροντα των παραπάνω φορέων. Μ΄ αυτό τον τρόπο η σχολική μονάδα, αυτόνομη – διαφοροποιημένη – ανταγωνιστική, θα έχει ευθύνη και υποχρέωση για τα οικονομικά της, για την επιλογή αναλυτικών και διδακτικών προγραμμάτων, βιβλίων και εκπαιδευτικών. Η συντήρηση ή η ανάπτυξή της θα συναρτάται άμεσα από τη «ζήτηση» των εκπαιδευτικών «προϊόντων» της, ενώ θα πρέπει να είναι ευαίσθητη στις απαιτήσεις των «πελατών» της. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τα ερωτήματα που ζητούνται να απαντήσουμε του τύπου «Το σχολείο αναλαμβάνει δράσεις με φορείς της τοπικής κοινωνίας;» δηλαδή με επιχειρήσεις, επιμελητήρια, ΜΚΟ, κλπ, θέση που τεκμηριώνεται και από τις κατευθύνσεις που έχουν δοθεί στα πρότυπα σχολεία, όπου ήδη εφαρμόζεται η αξιολόγηση.

Την παραπάνω κατάσταση συμπληρώνει η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού που προωθείται με βάση το ΠΔ 152/2013. Τα κριτήρια με βάση τα οποία θα αξιολογείται θετικά ο εκπαιδευτικός είναι το κατά πόσον στηρίζει και υλοποιεί ευρωπαϊκά προγράμματα τύπου «επιχειρηματικότητα», «ευρωπαϊκή μνήμη», αν προωθεί αντιδραστικές παιδαγωγικές αντιλήψεις στο όνομα της καινοτομίας, αν συνδράμει στην σύνδεση της σχολικής μονάδας με τους χορηγούς και τις ανάγκες των επιχειρήσεων, αν ανοίγει δρόμους για αντικατάσταση της γνώσης με τις δεξιότητες και σε τελική ανάλυση, μέσω της λεγόμενης «διαθεματικότητας», της μόρφωσης με την πληροφορία.

Όλες οι παραπάνω αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις, που συνθέτουν την δομή και τη λειτουργία του «νέου σχολείου» αποτελούν κεντρικές κατευθύνσεις της ΕΕ και προωθούνται σε όλες τις χώρες μέλη της. Η πείρα από τις χώρες που εφαρμόζονται δείχνει ότι οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο κλείσιμο σχολείων, πράγμα που έχει άμεσες επιπτώσεις στη μόρφωση των παιδιών, στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, σε απολύσεις, στην κατάργηση της σταθερής και μόνιμης δουλειάς. Ένα τέτοιο σχολείο μπορούν να υπηρετήσουν αλλοτριωμένοι, σκυφτοί και φοβισμένοι εκπαιδευτικοί.

Κομβικό ρόλο σ’ αυτή τη διαδικασία ήδη παίζουν τα διάφορα στελέχη της εκπαίδευσης, που πότε με το μαστίγιο του φόβου, στοχεύουν στην υποταγή του κρατικού υπαλλήλου, και πότε με το καρότο της αναβάθμισης τάχα του εκπαιδευτικού και του παιδαγωγικού του έργου προσπαθούν να επιταχύνουν την εφαρμογή τους.

Για όλους τους παραπάνω λόγους δίνουμε τη μάχη στους Συλλόγους Διδασκόντων να μην υιοθετηθούν οι δείκτες αξιολόγησης της σχολική μονάδας, δηλαδή η διαδικασία της αυτοαξιολόγησης. Δεν νομιμοποιούμε με τη στάση μας τη λογική της κυβέρνησης που μας θέλει συνενόχους στο πέρασμα της αντιεκπαιδευτικής θύελλας και δηλώνουμε ότι θα αντιπαλέψουμε όπως και όλη την αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική μαζί με τους γονείς, τους μαθητές μας και όλους τους εργαζόμενους.