Χαρούμενο Λιβάδι απο τα παιδιά του Νηπιαγωγείου και Δημοτικού Αμυκλών

Με αφορμή ένα παραμύθι…

– Πώς αντιδρά μια παρέα από άσπρες μαργαρίτες όταν μια κόκκινη παπαρούνα τολμά να ξεφυτρώσει στο λιβάδι τους;

– Πώς αντιδρούμε εμείς, όταν κάποιος διαφορετικός από εμάς, τολμά να συνυπάρξει δίπλα μας, στη γειτονιά μας, στην τάξη μας;

Οι μαθητές του Νηπιαγωγείου & της Α΄ Τάξης του Δημοτικού Σχολείου Αμυκλών , έστησαν στην αυλή του σχολείου το δικό τους  λιβάδι με τις άσπρες μαργαρίτες κι έδωσαν  την απάντηση σ’ αυτά τα ερωτήματα  και ίσως… μας έκαναν να δούμε τα πράγματα γύρω μας με άλλη ματιά .

Σαν επίσημο κλείσιμο  του Προγράμματος Αγωγής Υγείας για τη διαφορετικότητα  με τίτλο : «Παίζω…παίζεις;  Δε με νοιάζει που διαφέρεις.» που εκπονήθηκε κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς 2013-2014, από τις εκπαιδευτικούς Λεβέντη Ευανθία, Βαρνακιώτη Αναστασία και Παπαδοπούλου Ελένη , παρουσιάστηκε την Πέμπτη 12 Ιουνίου, το  μικρό θεατρικό δρώμενο  «Το χαρούμενο λιβάδι» σε μια διασκευή του ομώνυμου παραμυθιού της Φυλλιώς Νικολούδη .

Μαργαρίτες και παπαρούνες κάτοικοι αυτού του λιβαδιού  έλυσαν  τα προβλήματα συγκατοίκησής τους. Mελισσούλες και πεταλουδίτσες επισκέφτηκαν  και  σχολίασαν  τα συμβάντα στη  μικρή λουλουδένια πολιτεία .

Oήλιος  έλαμψε κι έστειλε το φως του σε όλους μέσα στο λιβάδι, και στο τέλος το ουράνιο τόξο με τα χρώματά του, που φέρνει τη γαλήνη μετά από κάθε καταιγίδα, «άπλωσε» την αγάπη και τη φιλία στους κατοίκους αυτού του λιβαδιού!

 Χίλια μπράβο στους μικρούς μαθητές που αποχαιρετώντας το σχολείο τους έστειλαν  σε όλους ένα ηχηρό μήνυμα :

 ΙΔΙΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ   ΜΑΖΙ  ΣΤΗ   ΖΩΗ!