Συνέντευξη Νάντιας στο report24.gr: «Όποιος δεν ακούει τις φωνές διαμαρτυρίας, ζει στο δικό του φανταστικό κόσμο»

Διαβάστε τι λέει μια νέα πολιτικός και βουλευτής  για την οικονομική κρίση, τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση αλλά και πως βίωσε η ίδια το περιστατικό με τους αγανακτισμένους στην Καλαμάτα.

Η Νάντια Γιαννακοπούλου σε μια  εκ βαθέων συνέντευξη στο report24.gr και τον Γιάννη Παυλάκο

1) Στο πρόσωπό σας οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ στην Μεσσηνία πίστευαν ότι βρήκαν τη νέα γενιά πολιτικών με νέες φρέσκιες ιδέες που θα πήγαιναν το τόπο μπροστά. Μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, όμως, οι πολίτες νιώθουν απογοητευμένοι και αποστασιοποιημένοι από εσάς και από ολόκληρη την Παράταξη. Πώς θα καταφέρετε να αντιστρέψετε την βαριά ατμόσφαιρα που υπάρχει τόσο γύρω από εσάς προσωπικά όσο και στο ΠΑΣΟΚ;

Να είστε σίγουρος, κύριε Παυλάκο, ότι αν το μεσοπρόθεσμο δεν είχε ψηφιστεί, η κατάσταση σήμερα στη Χώρα θα ήταν πολύ χειρότερη. Δεν θα είχαμε πάρει την 5^η δόση, το κράτος δεν θα είχε να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, ενώ πολλές από τις θετικές αποφάσεις, που ελήφθησαν για τη Χώρα μας στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής, δεν θα είχαν ληφθεί. Θα είχαμε οδηγηθεί σε ένα κοινωνικό και οικονομικό χάος. Επιτρέψτε μου λοιπόν να πω ότι νοιώθω περήφανη, που είμαι ένας από τους 154 βουλευτές, που σήκωσαν το βάρος μια δύσκολης αλλά απολύτως αναγκαίας απόφασης για τη Χώρα, που αποτελούσε, ομολογουμένως, μονόδρομο.

Λυπάμαι που το λέω, άλλα κάποιοι – πολιτικοί, δημοσιογράφοι, αλλά και άλλοι – δίνουν την εντύπωση ότι δεν έχουν καταλάβει ακόμα πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση. Ότι υπάρχουν ακόμα περιθώρια τακτικισμών, λαϊκισμών και προσωπικών στρατηγικών. Σας λέω με βεβαιότητα ότι δεν υπάρχουν. Αυτό, που μας απασχολεί ως Κυβέρνηση και ως πολιτική παράταξη, είναι πώς θα σηκώσουμε τη Χώρα ξανά στα πόδια της και όχι πώς δεν θα πέσουν πρόσκαιρα τα νούμερά μας στις δημοσκοπήσεις. Αυτή η μικροπολιτική νοοτροπία οδήγησε τη Χώρα σε αυτά τα χάλια. Αυτά όμως πρέπει να τελειώνουν. Οι πολιτικοί πρέπει να λέμε αλήθειες, όσο δύσκολες και αν είναι, ώστε ο κόσμος να γνωρίζει τι συμβαίνει. Και νομίζω ότι ειδικά από έναν νέο πολιτικό αυτό περιμένουν. Εγώ αυτά υποσχέθηκα πριν εκλεγώ βουλευτής, αυτά συνεχίζω να λέω και τώρα.

2) Οι προπηλακισμοί και οι επιθέσεις αγανάκτησης στους Κυβερνητικούς Βουλευτές πλέον αποτελεί καθημερινό φαινόμενο. Υπήρξατε και εσείς θύμα μιας τέτοιας «επίθεσης» στην πόλη της Καλαμάτας. Είδαμε πως την στιγμή εκείνη το αντιμετωπίσατε με ψυχραιμία. Το ίδιο βράδυ ή την επόμενη ημέρα όταν βρεθήκατε μόνη πώς αναλύσατε το γεγονός και τι αισθήματα νιώσατε; Τί έχετε να πείτε σε αυτούς που σας έβαλαν στο στόχαστρο;

Θα είμαι απολύτως ειλικρινής, κύριε Παυλάκο. Μολονότι το συγκεκριμένο περιστατικό δεν είχε τη βαρύτητα που δόθηκε μετέπειτα από τα Μέσα, αλλά επρόκειτο για έκφανση «ήπιας» αγανάκτησης μεμονωμένων συμπατριωτών μου, τέτοια περιστατικά δεν είναι ποτέ ευχάριστα. Όμως αυτό που οφείλεις να κάνεις, είναι να ρωτάς τον εαυτό σου αν έπραξες το σωστό. Κι εγώ γνωρίζω ότι έπραξα το σωστό. Απέναντι στη Χώρα, απέναντι στο λαό και απέναντι στο κόμμα μου, που δίνει έναν τεράστιο αγώνα να συμμαζέψει τα λάθη 10ετιών. Συνεπώς, εκείνη την ώρα στενοχωρήθηκα, όπως είναι λογικό και ανθρώπινο, αλλά είχα και έχω τη συνείδησή μου ήσυχη.

Τώρα, τα γενικότερα ζητήματα επιθέσεων και προπηλακισμών είναι συμπτώματα της κρίσης, αλλά αυτό δεν τα δικαιολογεί. Είναι πράξεις απαράδεκτες και επικίνδυνες για τη δημοκρατία, αφού ρίχνουν νερό στο μύλο της κοινωνικής έκρηξης. Και γι’ αυτό πρέπει να είναι από όλους απόλυτα καταδικαστέες.

3) Το φαινόμενο του κινήματος των αγανακτισμένων που κατακλύζουν όχι μόνο το Σύνταγμα αλλά και πολλές πλατείες ανά την χώρα πώς το αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση και πώς θα το διαχειριστεί από τον ερχόμενο Σεπτέμβρη που οι φωνές θα ξαναδυναμώσουν μετά την παύση του καλοκαιριού; Φοβάστε μια λαϊκή εξέγερση που θα στείλει την κυβέρνηση σε πρόωρες κάλπες;

Όποιος δεν ακούει τις φωνές διαμαρτυρίας, ζει στο δικό του φανταστικό κόσμο. Πιστεύω ότι δεν ανήκω σε αυτούς. Εκατομμύρια συμπολίτες μας αντιμετωπίζουν προβλήματα και αυτό δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Οφείλουμε να ακούμε τις διαμαρτυρίες και ορισμένες από αυτές – όσες δεν περιορίζονται σε αφορισμούς – να τις λάβουμε σοβαρά υπόψη στη διαμόρφωση της πολιτικής μας. Γιατί καμία μεταρρύθμιση δεν θα περάσει αν έχει ένα κοινωνικό τοίχος απέναντι. Όμως εδώ θέλω να διευκρινίσω κάτι: Δουλειά των υπεύθυνων πολιτικών δεν είναι να ρίχνουν λάδι στη φωτιά της κοινωνικής αγανάκτησης, υιοθετώντας οτιδήποτε ακούγεται για μικροπολιτικούς λόγους, αλλά να προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα.

Εμείς, ως Κυβέρνηση, αυτό προσπαθούμε να κάνουμε, μέσα σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία. Δυστυχώς, η αντιπολίτευση το μόνο που κάνει είναι να λαϊκίζει και να επενδύει στην αποτυχία της Χώρας. Λαϊκή εξέγερση δεν φοβάμαι, παρά τις πολύ μεγάλες δυσκολίες. Οι συμπολίτες μας ξέρουν πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση, ξέρουν ότι από την κρίση δεν μπορούμε να βγούμε χωρίς δύσκολες αποφάσεις. Και ξέρουν επίσης ότι όποιοι υπόσχονται «μαγικές λύσεις», απλώς κοροϊδεύουν. Άλλωστε, θεμέλιο του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος είναι η λαϊκή κυριαρχία και αν οι πολίτες κρίνουν επιτακτική την προσφυγή στις κάλπες, η Κυβέρνηση θα την σεβαστεί.

4) Πέρυσι ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου έλαβε την απόφαση να θέσει την χώρα εντός ΔΝΤ υπογράφοντας ένα μνημόνιο που τελικά δεν βγήκε. Πέρασε πριν λίγο καιρό και το μεσοπρόθεσμο για να γλυτώσει η χώρα την χρεοκοπία αλλά η χρεοκοπία έστω και ως όρος «επιλεκτική» είναι προ των πυλών. Μπορεί τελικά η κυβέρνηση Παπανδρέου να δώσει μια λύση και η χώρα να μπει τουλάχιστον σε μια σταθερή πορεία και κάποια στιγμή να δοθεί και πνοή ανάπτυξης;

Όχι απλώς μπορεί, αλλά είναι η μόνη που μπορεί. Γιατί είναι η μόνη κυβέρνηση, που έδειξε ότι έχει τα κότσια να αναλάβει δύσκολες αποφάσεις. Όσοι λένε, με μεγάλη ευκολία, ότι το μνημόνιο «δεν βγήκε» θα πρέπει να μας απαντήσουν τι θα είχε συμβεί στη Χώρα αν αυτή η Κυβέρνηση δεν είχε αναλάβει το κόστος να σηκώσει μόνη της – το τονίζω, μόνη της – το βάρος πολύ δύσκολων αποφάσεων. Πώς θα είχε αποφευχθεί η χρεοκοπία; Πώς θα πληρώνονταν εδώ και ενάμισι χρόνο μισθοί και συντάξεις; Πώς θα είχαν σωθεί οι αποταμιεύσεις μιας ζωής από την κατάρρευση των τραπεζών μας; Πώς θα είχαμε γλιτώσει το κοινωνικό χάος; Το ίδιο και με το μεσοπρόθεσμο. Όλοι κάνουν αφ’ υψηλού κριτική, αλλά ουδείς λέει ότι δεν θα είχαμε κερδίσει όσα κερδίσαμε στη σύνοδο κορυφής, αν δεν είχε προηγηθεί η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, η οποία έδειξε την αποφασιστικότητα αυτής της Κυβέρνησης να βάλει τάξη στα δημοσιονομικά μας πράγματα.

Το να κάθεσαι στην άκρη και να κάνεις κριτική και να επενδύεις στην αποτυχία του άλλου και της Χώρας, είναι εύκολο. Το να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου είναι δύσκολο. Εμείς τις αναλαμβάνουμε, ακόμα και αν έχουν κόστος.

Από την άλλη σας καλώ να θυμηθούμε ποιός μας οδήγησε ως εδώ. Ποιός παρέδωσε έλλειμμα 15%, ποιός διπλασίασε σε 5 χρόνια τις δημόσιες δαπάνες. Η ΝΔ, που σήμερα αρνείται, όχι απλώς να συμβάλει στην επίλυση των προβλημάτων στηρίζοντας την εθνική προσπάθεια, αλλά καλλιεργεί έναν επικίνδυνο λαϊκισμό και επενδύει, δυστυχώς, στην αποτυχία της Χώρας. Ένα κόμμα, όπως η ΝΔ, που ήταν λιποτάκτης ως κυβέρνηση και σήμερα λαϊκίζει ως αντιπολίτευση, δεν μπορεί να αποτελέσει σοβαρή λύση.

5) Ο ερχόμενος Σεπτέμβριος έρχεται με ακόμα σκληρότερα μέτρα για τον μέσο Έλληνα. Ο κόσμος βλέπετε και εσείς η ίδια ότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του πια και βλέπει μπροστά του μόνο φόρους και ένα γκρίζο μέλλον.  Πώς η κυβέρνηση θα μπορέσει να εισπράξει από έναν φορολογούμενο που δεν έχει πια να δώσει γιατί δεν εισπράττει; Μήπως οδηγούμαστε και πάλι σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης με μεγαλύτερη ανεργία και πιο πολλά λουκέτα;

Περιγράφετε τη μία μόνο όψη του προβλήματος. Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη, δεν χωρεί αμφιβολία γι’ αυτό. Όπως επίσης δεν χωρεί αμφιβολία ότι υπήρξαν λάθη και παραλείψεις. Προσωπικά, έχω επισημάνει πολλές από αυτές και είναι γνωστό ότι είχα συγκρουστεί και στη Βουλή με Υπουργούς της Κυβέρνησής μας σε αποφάσεις τους, που θεωρούσα ότι ήταν λάθος.

Υπάρχει όμως και η άλλη όψη του νομίσματος. Ότι η Ελλάδα κάνει βήματα μπροστά. Ήδη, με τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής και τις διαπραγματεύσεις του Γιώργου Παπανδρέου και του Ευάγγελου Βενιζέλου πετύχαμε μείωση του χρέους πάνω από 20 δις. Πετύχαμε επιμήκυνση του χρέους και μείωση των επιτοκίων δανεισμού μας. Πετύχαμε την θωράκιση του τραπεζικού μας συστήματος και όλα αυτά είναι μέτρα, που θα ανακουφίσουν αισθητά τη Χώρα και τους πολίτες. Συνεπώς, δεν είναι όλα μαύρα. Έχουμε πολύ και δύσκολο δρόμο μπροστά μας, αλλά δεν υπάρχει λόγος να καλλιεργούμε μόνο τη μιζέρια. Οι πολίτες μας, που σήμερα δοκιμάζονται, θέλουν να ακούνε και κάποια θετικά. Όχι ψέματα, αλλά αυτά που όντως συμβαίνουν.

Η οικονομία, εκτός από τη σοβαρή αντιμετώπιση των δημοσιονομικών προβλημάτων απαιτεί συναίνεση, διαλλακτικότητα, συνέπεια, διαφάνεια και σύμπνοια. Έννοιες, που δομούν την καλή ψυχολογία και το καλό πολιτικό περιβάλλον. Ας μην τα αποσιωπούμε αυτά για μικροπολιτικούς λόγους.

6) Η Νάντια Γιαννακοπούλου εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής το 2009 με πολλά όνειρα. Μετά από περίπου δυο χρόνια κοινοβουλευτικής πορείας τα όνειρά της γίνονται πράξη ή μένουν μόνο στην σφαίρα του μυαλού, καθώς η υπάρχουσα κρίση δεν βοηθάει για όποια προσφορά;

Σπανίως τα πράγματα είναι όπως τα περιμένεις. Έχω επίγνωση ότι εξελέγην βουλευτής, ίσως, στην πιο δύσκολη περίοδο που ζει η Χώρα μας μετά τη μεταπολίτευση. Ξέρω ότι λειτουργούμε σε μια κατάσταση «έκτακτης ανάγκης». Η μεγαλύτερη προσφορά που μπορεί να έχει σήμερα ένας βουλευτής είναι να λέει τα πράγματα με το όνομά τους και να μην κρύβεται στα δύσκολα. Η πολιτική όπως την ξέραμε, πέθανε. Τα ρουσφέτια, η μικροπολιτική, οι παραγοντισμοί, όλα αυτά που επί χρόνια ήταν η κυρίαρχη πολιτική, αποτελούν παρελθόν. Αυτά διέλυσαν τη Χώρα. Προσωπικά, αρνούμαι να αναπαράγω αυτές τις πρακτικές. Τα δύο χρόνια, που είμαι βουλευτής Μεσσηνίας, προσπαθώ να βρίσκομαι όσο πιο κοντά μπορώ στους συμπολίτες μου. Να αγωνίζομαι για θέματα της περιοχής μου, χωρίς να διστάζω να συγκρουστώ ακόμα και με πρωτοκλασάτα στελέχη του κόμματός μου. Και φυσικά, να δίνω μάχες στη Βουλή για να βγάλουμε τη Χώρα από τη σημερινή τραγική κατάσταση. Αυτό έκανα και αυτό θα συνεχίσω να κάνω.

7) Στο ενδεχόμενο εκλογών θα ήσαστε και πάλι υποψήφια ή έχετε σκοπό να αποσυρθείτε από την ενεργό πολιτική;

Θα είμαι και πάλι υποψήφια και θα συνεχίσω να πολιτεύομαι στον τόπο μου και με τον τρόπο που σας περιέγραψα. Αλίμονο, αν οι νέοι το βάζουμε κάτω μπροστά στις δυσκολίες. Οφείλουμε να είμαστε στην πρώτη γραμμή της μάχης, καθώς όπως προείπα, δίνω τη δική μου μάχη μέσα από τη Βουλή, προκειμένου να βάλω κι εγώ το δικό μου λιθαράκι στην έξοδο από την κοινωνικοοικονομική κρίση, δίνοντας τους δικούς μου αγώνες προς διάψευση όλων εκείνων που «κόπτονται» ότι έχουν έτοιμη τη συνταγή της σωτηρίας!

8) Τι εύχεστε για το μέλλον και τι έχετε να πείτε στους αναγνώστες του report24.gr;

Εύχομαι να ενισχυθούν περισσότερο ο ρεαλισμός και η υπευθυνότητα στο δημόσιο διάλογο. Μόνο έτσι η Χώρα μας θα βρει και πάλι το δρόμο της. Ο λαϊκισμός έχει κοντά ποδάρια και αυτά μας έφεραν ως εδώ. Ας τελειώνουμε, επιτέλους, με αυτές τις «αρρώστιες» του παρελθόντος.

Στους αναγνώστες σας, θέλω να ευχηθώ καλό καλοκαίρι και να τους πω ότι είμαι πάντα στη διάθεσή τους για να ανταλλάξουμε απόψεις, ακόμα και αν διαφωνούν με όσα υποστηρίζω.

Ευχαριστούμε πολύ