Μάρκελλος…Ξανά μετέωροι οι αγροφύλακες

ΞΑΝΑ ΜΕΤΕΩΡΟΙ ΟΙ ΑΓΡΟΦΥΛΑΚΕΣ

ΓΕΡΝΕΙ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ

Ενσωμάτωση-συγχώνευση της Αγροφυλακής με την Δασική Υπηρεσία σε ενιαίο σώμα. Προκύπτουν ερωτήματα, ως προς τις αρμοδιότητες. Τις μετατάξεις. Την ασφάλιση. Τους μισθούς. Την δραστική προστασία αγροτών-υπαίθρου. Την υποβοήθηση  Δικαστηρίων και γεωργικών υπηρεσιών. Της αυτοδιοίκησης. Καλύπτονται άραγε αυτά τα ερωτήματα με την κατάργηση της Αγροφυλακής ; 

Δυστυχώς, η γαλήνη στον αγροτόκοσμο φέγγει με το αδύναμο φως θλιμμένου δειλινού. Θυμίζει τη σχέση του ποταμού με το χαμένο Δέλτα του. Η ύπαιθρος προσπαθεί με το αναμμένο της κερί να φωτίσει νου και ψυχή. Να πλησιάσει όσο γίνεται τα καλά της σύγχρονης ζωής. Και ο κόσμος της επιζητά την αγάπη με την άγια σημασία της. Λυγίζει ΟΜΩΣ απ τις ανάγκες σαν λυγαριά. Όλο και φτωχαίνει. Διευρύνεται συνεχώς ο κύκλος των αδύναμων. Η απόγνωσή τους μας κόβει-κυριολεκτικά-την ανάσα. Θαμπώνει η ματιά μας με την ατέλειωτη ουρά από νεόπτωχους. Από νικημένους. Από ταλαιπωρημένους. Φωνάζει η ψυχή μας με όλη τη δύναμή της οχι στους νεοφιλελεύθερους σοσιαλιστές. Αλλάξτε πολιτική τώρα, γιατί, με τη λεώντεια αναδιανομή του πλούτου, η ευημερία των εχόντων προκαλεί ξεδιάντροπα. Αστράφτει εκτυφλωτικά. Σας ήλιος πάνω σε χρυσάφι ! Που άραγε θα βγάλει αυτή η κατάσταση ; Μα στην ελπίδα. Που φέγγει σαν ολοκόκκινη, αιμμάτινη Αυγή.