Πως η Αργολίδα “σνομπάρισε” τους Ρώσους

Για όσους γνωρίζουν τι έγινε την προηγούμενη εβδομάδα δεν χωράει καμμία αμφιβολία ότι το Ναύπλιο και η Αργολίδα έχασε μια μεγάλη ευκαιρία.

Στο Βουλευτικό στο Ναύπλιο φιλοξενήθηκε για οκτώ ημέρες μια έκθεση ζωγραφικής που έκλεισε με μια συναυλία για πιάνο το περασμένο Σάββατο το βράδυ.

Στην έκθεση φιλοξενήθηκαν έργα πολύ μεγάλων ζωγράφων, οι οποίοι μάλιστα βρέθηκαν και στην πόλη του Ναυπλίου για αυτό το διάστημα. Το γεγονός για την πόλη του Ναυπλίου είναι τεραστίων διαστάσεων. Όπως ανέφερε το argonafplia.gr σε ρεπορτάζ του δύο φορές μέχρι τώρα “Ο λόγος που η έκθεση είναι τόσο σημαντική δεν είναι μόνο ότι οι καλλιτέχνες προέρχονται από την περιοχή της αδελφοποιημένης με το Ναύπλιο Ρωσικής Αγίας Πετρούπολης. Ούτε ότι μερικοί από αυτούς έχουν ελληνική καταγωγή. Είναι ότι ανήκουν στην παγκόσμια ελίτ των ζωγράφων. Έχουν εκθέματα στο Παγκοσμίου φήμης μουσείο Ερμιτράζ, πολλούς τίτλους και είναι ολόκληρη ομάδα καλλιτεχνών“.

Η Έκθεση έκλεισε με συναυλία στο Βουλευτικό από τους πιανίστες Δημήτρη Μιμίδη και Γιώργο Κωνσταντίνου

Δυστυχώς όμως για μια ακόμη φορά το Ναύπλιο και η Αργολίδα “σνομπάρισαν” το γεγονός και το προσπέρασαν αδιάφορα. Δεν θα πω περισσότερα για την έκθεση, για την οποία όποιος επιθυμεί μπορεί να μάθει.

Θα αναφερθώ όμως σε αυτή την αλυσίδα χαμένων πολύτιμων ευκαιριών για μια περιοχή που έχει ανάγκη κάθε λίγο και λιγάκι από “το φιλί της ζωής”.

Ήμαστε μια περιοχή με λαμπρό παρελθόν. Μια περιοχή με τεράστια πλεονεκτήματα. Μία περιοχή που το παρελθόν της της δίνει ζωή. Όμως ταυτόχρονα μια περιοχή που πρέπει να αποδεικνύει αυτή την δύναμη της για να μπορεί να στέκεται στην κορυφή. Ο τόπος έχει ανάγκη από την συντήρηση της φήμης του και αυτό δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά από το να δίνει δυναμικό παρόν στα Ελληνικά δρώμενα με έργα του σήμερα. Έχουμε ανάγκη η πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδος, όπως και το Άργος η αρχαιότερη πόλη της Ελλάδος, να βροντοφωνάζουν και να καλούν Έλληνες και ξένους να βρεθούν στην Αργολίδα. Να τραβούν το ενδιαφέρον επιδεικνύοντας ιστορία και πολιτισμό, που απλόχερα διαθέτουν.

Δεν είναι δυνατόν όμως για να συντηρηθεί το όνομα μας και αυτή η κληρονομιά να τρέχουμε μόνο σε εκθέσεις πληρώνοντας κονδύλια που δεν διαθέτουμε. Δεν είναι δυνατόν να ψάχνουμε να βρούμε Έλληνες και ξένους τουρίστες να τρέχουμε στην Αθήνα, το Μιλάνο, το Βερολίνο, το Λονδίνο, την Μόσχα. Σε διεθνείς εκθέσεις στο Ντίσελντορφ, στη Στουτγάρδη ή στις Ανατολικές χώρες για να πουλήσουμε τα πορτοκάλια μας. Στο διαδίκτυο και σε εκθέσεις για να πουλήσουμε διαμερίσματα και μονοκατοικίες. Να φέρνουμε κινέζους και ευρωπαίους χρυσοπληρώνοντας τους για να πουλήσουμε τα βιοτεχνικά μας προϊόντα.

Οι καλύτεροι πρεσβευτές της Αργολίδας είναι οι επισκέπτες της. Ο ευχαριστημένος επισκέπτης γίνεται ο καλύτερος διαφημιστής μας. Έτσι η ποιότητα σε παροχή υπηρεσιών και προϊόντα είναι το διαβατήριο για την επιτυχία.

Είναι φανερό λοιπόν, πως όταν έχεις στην Αργολίδα ανθρώπους μιας ιδιαίτερης εμβέλειας δεν πρέπει να αδιαφορείς. Πρέπει να τους κάνεις πρεσβευτές και διαφημιστές. Να πάρεις ότι θα σου δώσουν σε πολιτισμό, γνώσεις, χρήμα και να επενδύσεις επάνω τους έστω και από συμφέρον.

Οι Ρώσοι ζωγράφοι ήσαν αυτής της κατηγορίας. Άνθρωποι της τέχνης, με διεθνή ακτινοβολία. Φιλέλληνες και έτοιμοι να διαδώσουν τα “κάλη” μας στα πέρατα του κόσμου και μάλιστα χωρίς κόστος, αφού ήρθαν εδώ με δικά τους έξοδα, ή μάλλον με χρήματα των Ελλήνων δεύτερης και τρίτης γενιάς Γιούρι και Γιάννη Σαουλίδη, που ζουν και διαπρέπουν στην Ρωσία. Αυτών που φρόντισαν, ώστε το Ναύπλιο να αδελφοποιηθεί με το νησί Kranstad στην ευρύτερη περιοχή της Αγίας Πετρούπολης.

Αυτών που επιζητούν περισσότερες σχέσεις με την Ελλάδα και ειδικά την Αργολίδα. Αυτών που μας στέλνουν την αφρόκρεμα της Τέχνης της Ρωσίας να εμπνευστεί και να ζωγραφίσει την ελληνική φύση, πολιτισμό και τεχνοτροπία.

Για αυτό γκρινιάζω αγαπητοί συνδημότες. Διότι όταν αυτοί παρουσίαζαν τα έργα τους στο Βουλευτικό, μόνο 10 Ναυπλιώτες ήσαν παρόντες και όπως χαρακτηριστικά μου είπε καλλιτέχνης που έπαιρνε μέρος στην έκθεση φανερά πικραμένος, “πέρασε κόσμος από την έκθεση, αλλά σχεδόν όλοι ήσαν τουρίστες και ξένοι κάτοικοι της πόλης”.

Ντροπή μας αγαπητοί συνδημότες, διότι η πλατεία Συντάγματος δέκα μέτρα πιο πέρα στέναζε από τις χιλιάδες των Αργολιδέων  που έπιναν τον καφέ τους αυτές τις μέρες.

Κλείνοντας και επειδή πολλοί θα πείτε δεν το γνώριζα, θα σας απαντήσω. Σίγουρα υπάρχουν ευθύνες για λίγη ενημέρωση στο δήμο. Όμως τα τοπικά κανάλια, το argonafplia.gr με πάνω από 700 επισκέψεις στις σχετικές αναρτήσεις και κάποιοι ακόμη είχαν αναφέρει το γεγονός. Είχαν ζητήσει από τους κατοίκους της περιοχής να παρευρεθούν. Μόνο εγώ προσωπικά πήρα πάνω από πενήντα διαβεβαιώσεις ότι θα έλθουν. Δεν ήρθε κανένας. Πέραν από τον δήμαρχο κ. Παναγιώτη Αναγνωσταρά και δύο – τρεις αντιδημάρχους δεν πέρασε κανένας.
Ούτε αυτοί που θέλουν να πουλήσουν σε ρώσους πορτοκαλέμποροι, ξενοδόχοι, εστιάτορες, μεσίτες, επιμελητήριο, τοπικοί σύλλογοι. Ούτε καν οι άνθρωποι που εκπροσωπούν τον πολιτισμό στην πόλη. Στα εγκαίνια και στην συναυλία με το κλείσιμο της εκδήλωσης οι παρόντας ήσαν 10-20 άνθρωποι.

Για μια ακόμη φορά κρίμα. Τέτοιες ευκαιρίες προβολής δεν έρχονται κάθε μέρα.

Άρθρο του Μιχάλη ΚΑΖΑ

www.argonafplia.gr