Στέλιος Μάρκελλος…”Νεοφιλελεύθερο το ελληνικό κράτος…”

Πρώτη 8ετία του ΠΑΣΟΚ. Αριστερή πολιτική ανέλεγκτων, πληθωρικών, πληθωριστικών παροχών. Υπερδιόγκωση-υπερδανεισμός του δημοσίου. Τριετία Μητσοτάκη ΄90-΄93. Προσπάθεια άτεχνη, άπελπις φιλελεύθερης πολιτικής. Ξυλώνονται ακόμα και τα πεζοδρόμια ! Περίοδος Σημίτη. Ήπια σύνθεση αριστερής και δεξιάς πολιτικής. Κυβερνητική περίοδος Κ.Καραμανλή. Περιορίζεται ο επιχειρηματικός φόρος. Επαναδιογκώνεται το δημοσιουπαλληλικό κράτος.
 
Και σήμερα ; Νεοφιλελεύθερη η πολιτική, πάνω στις ράγες της ΠΡΟΟΔΟΥ δηθεν. Εγκαταλείπονται οι σπατάλες του δημοσίου, των συνδικάτων, της παροχολογίας, του υπερδανεισμού. Λεόντεια η μοιρασιά του πλούτου. Κατεδαφίζεται το κοινωνικό κράτος. Διαλύεται ο κοινωνικός ιστός. Κρυμένο καλά απ τις προσχώσεις της ιστορίας το καλό παλιό σύνορο του εαυτού μας με τους άλλους. Αλλαγές παντού. Στον αφρό ψευδαισθήσεις και αυταπάτες. Αίμα, οργή και δάκρυ στην εργατιά. Χείλη σφιγμένα στις φτωχοσυνοικίες. Μάτια αγριμιού στις φτωχογειτονιές. Μοναξιά απέραντη στα εμπορικά κέντρα.
 
Εν τέλει ; Σαν άτομα,         σαν λαός ψάχνουμε προσωπικές διαδρομές. Συλλογικές μνήμες. Κομμάτια της ψυχής μας χαμένα στο παρελθόν. Δικαιοσύνη ψάχνουμε, που εξακολουθεί να ζει σαν το λουλούδι κάτω απ το χιόνι. Και που είναι το ψωμί, η ελπίδα του αύριο.