Τέσσερις (4) μήνες χωρις Νοσοκομείο ο Πύργος

Γράφει το iliaoikonomia.gr

Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός!!! Συμπληρώθηκαν σήμερα τέσσερις (4) μήνες από τις πλημμύρες στον Πύργο, (5 Φεβρ. 2012), που είχαν ως αποτέλεσμα να πλημμυρίσει και να τεθεί εκτός λειτουργίας, το νέο σύγχρονο κτίριο του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου Πύργου, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι της περιοχής και του Νομού να μείνουν χωρίς υγειονομική κάλυψη.

Στις 21 Φεβρ. 2012, είχαμε γράψει :

«Τελικά φαίνεται ότι σε αυτή την χώρα είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει η νοοτροπία και ο ρυθμός δουλειάς. Έστω και αν πρόκειται για την λειτουργία ενός σύγχρονου καινούργιου Νοσοκομείου και την υγεία ενός ολόκληρου Νομού. Μόλις χθες Δευτέρα (20/02/2012) δεκαπέντε μέρες μετά τις πλημμύρες, ήρθε στον Πύργο κάποιο κλιμάκιο της ΔΕΠΑΝΟΜ, προκειμένου να καταγράψει τις ζημιές και να ασχοληθεί με τα θέματα της αποκατάστασης των προβλημάτων που προκάλεσαν οι πλημμύρες. Είναι όμως φανερό ότι με τέτοιους ρυθμούς είναι άγνωστο πότε θα καταστεί δυνατή η επαναλειτουργία του Νοσοκομείου Πύργου. Η γρήγορη επαναλειτουργία του απαιτεί την εγρήγορση και το ενδιαφέρον όλων, κάτι το οποίο δεν φαίνεται, για μια ακόμα φορά, να υπάρχει».

Καμιά από τις ημερομηνίες επαναλειτουργίας, που κατ’ επανάληψη προσδιορίστηκαν, δεν επαληθεύτηκε.

Κάποιες δηλώσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας τις προηγούμενες ημέρες, δεν φώτισαν τα πράγματα. Αλήθεια τι σημασία έχει πόσες εργασίες έγιναν, αφού η σημαντικότερη και κυρίαρχη, που είναι η επανηλεκτροδότηση του Νοσοκομείου, καθυστερεί απελπιστικά;

Όχι άλλες δηλώσεις, όχι άλλες φωτογραφίες, όχι άλλες υποσχέσεις.

Θα επαναλάβουμε και πάλι αυτό που γράψαμε στις 4/5/2012:

«Θέλουμε μόνο να υπενθυμίσουμε ότι όταν αρχικά οι αρμόδιοι της ΔΕΠΑΝΟΜ είπαν ότι απαιτείται χρόνος τεσσάρων μηνών για την αποκατάσταση των ζημιών, στις αντιδράσεις που ακολούθησαν, υπήρξε αναδίπλωση και μίλησαν για δύο μήνες. Όμως με την πορεία που ακολουθούν τα πράγματα, φαίνεται ότι, ούτε  ο χρόνος των τεσσάρων μηνών θα είναι αρκετός».

Δυστυχώς επαληθευτήκαμε.

Για μια ακόμα φορά θα τονίσουμε ότι ο απλός πολίτης, όταν έρχεται η δύσκολη ώρα, δεν ζητάει τίποτε άλλο, από το δικαίωμά του, να έχει μια στοιχειώδη και αξιοπρεπή περίθαλψη, μια ανθρώπινη αντιμετώπιση στα προβλήματα της υγείας του. Και αυτό το κορυφαίο και ιερό του δικαίωμα, δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται κανένας να του το στερεί.