«Σήμερον Κρεμάται επί ξύλου…»

Τη Μεγάλη Πέμπτη η Εκκλησία μας αναβιώνει τα γεγονότα της τελευταίας ημέρας της ζωής του Ιησού Χριστού στη Γη.

Σύμφωνα με τα Ευαγγέλια, ο Χριστός θέλησε, προτού θυσιαστεί για τη σωτηρία των ανθρώπων, να δειπνήσει για τελευταία φορά με τους μαθητές του. Πρόκειται για το γνωστό στους πιστούς ως Μυστικό Δείπνο, ο οποίος έλαβε χώρα στα κρυφά, στο πατάρι κάποιου σπιτιού στην Ιερουσαλήμ.

Πριν από το Δείπνο, μάλιστα, ο Ιησούς πήρε μια λεκάνη με νερό και, σε μια συμβολική κίνηση, έπλυνε τα πόδια των μαθητών του, θέλοντας έτσι να τους διδάξει να είναι ταπεινοί και να υπηρετούν πάντα τους συνανθρώπους τους.

Κατόπιν ο Ιησούς Χριστός, και αφού είχε αποχωρήσει ο Ιούδας, παρέδωσε στους μαθητές του το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Πρόσφερε άρτο, λέγοντας: «Λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το σώμα μου». Στη συνέχεια τους έδωσε κρασί, λέγοντας: «Πίετε εξ αυτού πάντες. Τούτο γαρ εστί το αίμα μου, το της Καινής Διαθήκης το περί πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών». Και η παράδοση της Θείας Ευχαριστίας ολοκληρώθηκε με την εντολή: «Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν».

Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, αφού έχουν αναγνωστεί στην εκκλησία 12 περικοπές από τα τέσσερα Ευαγγέλια, του Ματθαίου, του Μάρκου, του Λουκά και του Ιωάννη, ψάλλεται το «Σήμερον Κρεμάται επί ξύλου…», το οποίο αναφέρεται στη Σταύρωση του Χριστού.